Ποίηση – Οι άλλοι –
Ποίημα Όχι δεν είμαι κουρασμένη απ' τη ζωή... απ' τους ανθρώπους είμαι! Από αυτούς που το χαμόγελο μου κλέψανε δίχως αιδώ να νιώσουν, αυτούς που πήραν τη χαρά μου απ'…
Ποίημα Όχι δεν είμαι κουρασμένη απ' τη ζωή... απ' τους ανθρώπους είμαι! Από αυτούς που το χαμόγελο μου κλέψανε δίχως αιδώ να νιώσουν, αυτούς που πήραν τη χαρά μου απ'…
Ποίημα Έρωτας ήταν Έρωτας ήταν και πέρασε. σαν μια ξαφνική μπόρα στον ηλιόλουστο ουρανό. Οι ματιές μας πάγωσαν τον χρόνο νιώσαμε τον ηλεκτρισμό. Έρωτας ήταν θαρρώ και πέρασε σαν αστραπή…
Ποίημα Δεν μπορώ άλλο τους ανθρώπους-φαντάσματα. Θέλω ύλη, χώμα και νερό. Να κυλιστώ σε μια γήινη λάσπη. Να γίνω όλη χωμάτινη, μπερδεμένη με την χλόη από τα φιλιά, καυτή η…
Ποίημα Ψάχνω να βρω τον Έρωτα μαζί του να μιλήσω. Θα του πω το πόνο μου Μήπως τον λυγίσω... Πες μου θεέ μου αν μ΄αγαπά; αν με θυμάται; την αγάπη…
Ποίημα (Διπλό Πετραρχικό σονέτο) Μάνα Ελλάδα, φεύγουν για τα ξένα, ακολουθώντας προαιώνια μοίρα, τα νιάτα σου, σωστή κοσμοπλημμύρα, με βέλη στην καρδιά τους καρφωμένα. Μανάδες με τα μάτια δακρυσμένα,…
Ποίημα Είπα στη νύχτα να χαθώ, μέσα στην έρημο καρδιάς και την απόγνωση μου. Μα, σαν σκιά μ' ακολουθείς, σε κουβαλάω στην ψυχή, βαθιά πληγή μου. Αν ξημερώσει, πάλι εγώ…
Ποίημα Αφήστε με στον κόσμο μου αφήνω το δικό σας Δεν το γουστάρω άλλο πια το σάπιο σκεπτικό σας. Άλλα είναι αυτά που λαχταρώ κι άλλα μαζί σας βρίσκω Για…
Ποίημα Μακρύς ο δρόμος το κάλλος ανέπαφο. Οδός Λιθαγωγίας, συνδετικός κρίκος. Το λευκό περιστέρι του Πεντελικού όρους με τ’ άτρωτα φτερά σηματωρός εποχής. Ο τριγμός της άμαξας ο καλπασμός του…
Ποίημα Ταξίδι στον πόθο, στο στόμα σου νιώθω, τη μοναξιά μου. Διψάω γι΄αγάπη, μα άργησε να΄ρθει, στη συντροφιά μου. Σε βλέπω στα όνειρα μου κι απλώνω τα φτερά μου, μα…
Ποίημα Να περνάς φίλε μου Να περνάς από κείνα τα γαλάζια κύματα που ακούς φιλιά να σου δίνουν. Τις διαμαντόπετρες των δακρύων που κάτι έχουν να σου πουν, γυρίζοντας τον…
0 items in your cart (0,00€)