Ποίηση – Μ ο ν α ξ ι ά –

Άρθρο

Ξύπνησε με μια χαρά ανεξήγητη
που ήθελε να τη μοιραστεί
με όλο τον κόσμο.
Μπήκε στα δωμάτια του σπιτιού,
δεν βρήκε ψυχή.
Ντύθηκε στα γιορτινά
και στάθηκε μπροστά στον καθρέφτη.
Μετά από χρόνια
έβαλε λίγο κραγιόν στα χείλη
και σχημάτισε το πιο όμορφο χαμόγελο.
Ήθελε να τη δει όλος ο κόσμος
για να μοιραστεί το χαμόγελο.
Ξαναμπήκε στα δωμάτια του σπιτιού,
δεν βρήκε ψυχή.
Φώναξε ´καλημέρα ´ και περίμενε.
Δεν πήρε απάντηση.
Κάθισε στο τραπεζάκι του σαλονιού,
πήρε το δεφτέρι τον φίλο της
και άρχισε να αραδιάζει
πικραμένα λόγια, ακαταλαβίστικα.
Χρόνια τώρα, μιλά μόνη
τυλιγμένη στο πέπλο της μοναξιάς!!!

 ©2023 ΔΕΣΠΩ ΠΗΛΑΒΑΚΗ

Αρθρογράφος – Ποιήτρια