Ποίηση – Η σωτηρία μου –

Ποίημα Η σχεδία των ονείρων μου ναυάγησε μετέωρη μπροστά στο αόρατο, το ανυπεράσπιστο κορμί μου βουλιάζει. Αδυνατώ να σηκώσω το βλέμμα, ακάλεστη πηγαίνω στο βυθό. Μια κουρτίνα διάφανη στα μάτια…

Continue ReadingΠοίηση – Η σωτηρία μου –

Ποίηση – Νυχτερινά Άσματα –

Ποίημα Νυχτερινά άσματα κρατούσαν το τιμόνι, της νύχτας ακούστηκε ο κρότος, στο τσόφλι της καρδιάς. Είπαν, είναι καρυδότσουφλο, που ενώθηκε στο πρώτο κύμα. Κανέναν δε φοβάμαι εγώ. Έχω καρύδια κρυμμένα…

Continue ReadingΠοίηση – Νυχτερινά Άσματα –

Ποίηση – Να΄μουν πουλί –

Ποίημα Να´μουν πουλί να΄χα φτερά ψηλά για να πετάω σε μέρη όπου αγαπώ ελεύθερα να πάω. Να φτάσω στην Αμμόχωστο να μπω εις το Βαρώσι, στη θάλασσα να βούταγα που´χω…

Continue ReadingΠοίηση – Να΄μουν πουλί –

Ποίηση – Ό χ ι –

Ποίημα Αγρίμι γεννιέται στη ρωγμή των νευρώνων σαν περπατήσει πάνω της ξυπόλητη φωνή είπε η ψυχή κι εκείνη με τον ήχο της σιωπής χάιδεψε το ασάλευτο όχι της ξεκλειδώνοντας το…

Continue ReadingΠοίηση – Ό χ ι –

Ποίηση – Σ υ μ φ ι λ ί ω σ η –

Ποίημα Πάντοτε φίλοι ήτανε η καρδιά κι η λογική μου γιατί η κάθε απόφαση ήταν μόνο δική μου. Πολύ με πλήγωσες ζωή κι εγώ με τη σειρά μου σε μάτωσα…

Continue ReadingΠοίηση – Σ υ μ φ ι λ ί ω σ η –

Ποίηση – Μικρές Παύσεις –

Ποίημα Ξεφύλλιζα τις νυχτιές Δε θυμάμαι πότε συναντηθήκαμε, δε θυμάμαι πως ήταν η πρώτη φορά μου μίλησες ή σου μίλησα; Φώτισες ή άκουσα τα γαλάζια σου κύματα; Γελούσες ή γελούσα;…

Continue ReadingΠοίηση – Μικρές Παύσεις –

Ποίηση – Ερήμην μου –

Ποίημα Τα μάτια τρέχουν ερήμην μου ορκίζομαι δεν έδωσα την άδεια Ούτε στην ψυχή μου άδεια έδωσα για ξένες αμαρτίες να ραγίζει σε σκοτεινά μονοπάτια να βαδίζει. Και το φεγγάρι…

Continue ReadingΠοίηση – Ερήμην μου –

Ποίηση – Οι Ποιητές –

Ποίημα Ανύπαρκτοι στο άπειρο, μικροί σ' αυτόν τον κόσμο. Λέξεις που συνωμοτούν ψάχνοντας φθαρμένα γραμματόσημα, αρχίζουν έναν αόρατο χορό και ο ήλιος μπρος τους γονατίζει. Φιλάει το χώμα και ξανασηκώνεται.…

Continue ReadingΠοίηση – Οι Ποιητές –

Ποίηση – Ο θρήνος της νεροποντής –

Ποίημα Ο ήλιος έδυσε, στην άδεια θέση του ο ίσκιος του περιστεριού και της αυγής το σκίρτημα. Αναπολώ, της ξανθής μέρας τα τριαντάφυλλα, τα ωραία τους κεφάλια ατένιζαν τον βυσσινόκηπο.…

Continue ReadingΠοίηση – Ο θρήνος της νεροποντής –

Ποίηση – Εις Μνήμην –

Ποίημα   Εις μνήμην !!! Οι θάλασσες δεν αναπνέουν, πνίγονται από το κλάμα και άνεμοι δυνατοί σκουπίζουν τα δάκρυα της, ο ουρανός έδιωξε τ' αστέρια, άνοιξε την μεγάλη αγκαλιά του…

Continue ReadingΠοίηση – Εις Μνήμην –