Ποίηση – Χθες βράδυ –

Ποίημα Τη νύχτα, τα μεσάνυχτα φορώ φτερά ονείρου. Έχω μια καρδιά σκλάβα κι ελεύθερη μαζί. Ξεπερνά τα όρια του απείρου ! Η ψυχή μου μένει σιωπηλή μα, όταν μιλήσει, μόνο…

Continue ReadingΠοίηση – Χθες βράδυ –

Μοντέρνα ποίηση – Μια αρχαία Πομπηία –

Ποίημα Μια αρχαία Πομπιήα... εγώ και εσύ... Οι εραστές που επέλεξαν τη λάβα, τη στάχτη, το τελευταίο φιλί. Γεννημένοι για να βασανιστούμε πριν την τελευταία αυγή πριν ο Βεζούβιος καταραστεί…

Continue ReadingΜοντέρνα ποίηση – Μια αρχαία Πομπηία –

Μοντέρνα ποίηση – ΕΝΑ ΕΡΗΜΟ ΣΠΙΤΙ –

Ποίημα Ένα έρημο σπίτι... Το καταφύγιο των αναμνήσεων μου Εκεί, ανάμεσα στη φθαρμένη μπογιά που απόμεινε μονάχη να τρομάζει τα πεινασμένα τρωκτικά και το σκοροφαγωμένο ξύλο, με την έντονη μυρωδιά…

Continue ReadingΜοντέρνα ποίηση – ΕΝΑ ΕΡΗΜΟ ΣΠΙΤΙ –

Ποίηση – Α γ α π ώ –

Ποίημα Αγαπώ, τις θλιμμένες υπάρξεις που αγάπη ποτέ τους δεν βρήκαν καμιά που κανείς δεν αγκάλιασε με του έρωτα πράξεις που χαθήκαν για πάντα, στην βουβή ερημιά. Αγαπώ τις νεκρές…

Continue ReadingΠοίηση – Α γ α π ώ –

Διήγημα – ΤΑ ΦΑΝΤΑΣΜΑΤΑ ΤΟΥ ΕΛΑΦΟΥΣ * Δεύτερο μέρος –

Διήγημα ΜΕΡΟΣ 2ο Ακούστηκαν παιδικές φωνές. Και ανάμεσα στα δυο κτήρια ένα μικρό κορίτσι ξεπρόβαλε τρέχοντας. Το γκριζωπό του φουστάνι ανέμιζε και κρατιόταν με δύναμη στις παχιές τιράντες. Τα χέρια…

Continue ReadingΔιήγημα – ΤΑ ΦΑΝΤΑΣΜΑΤΑ ΤΟΥ ΕΛΑΦΟΥΣ * Δεύτερο μέρος –

Διήγημα – ΤΑ ΦΑΝΤΑΣΜΑΤΑ ΤΟΥ ΕΛΑΦΟΥΣ * Μέρος πρώτο –

Διήγημα Μέρος 1ο Το τσάι με τη διάφανη φέτα από το λεμόνι άρχισε κιόλας να κρυώνει πάνω στο ξύλινο τραπεζάκι του ξενοδοχείου ΕΛΑΦΟΣ. Ο αστυνόμος Στεφάνου αισθανόταν μικρός κάτω από…

Continue ReadingΔιήγημα – ΤΑ ΦΑΝΤΑΣΜΑΤΑ ΤΟΥ ΕΛΑΦΟΥΣ * Μέρος πρώτο –

Ποίηση – Ένα μικρό σονέτο για τα παιδιά . . . –

Ποίημα ''Ένα μικρό σονέτο'', για τα παιδιά που πραγματικά προσπαθούν για ένα καλύτερο μέλλον: Κάποιοι προσπαθούν το όνειρό τους να πραγματοποιήσουν, όλοι οι γύρω τους τους λένε να μην τα…

Continue ReadingΠοίηση – Ένα μικρό σονέτο για τα παιδιά . . . –

Ποιητική διάθεση – Δε γυρεύω στεφάνι –

Ποιητική διάθεση Δε γυρεύω στεφάνι... στη θεατρικότητα ενός παγωμένου νυφικού. Βάλσαμο ψυχής το διάβα μου στο μονοπάτι της ψυχής σου. Αδηφάγος συλλέκτης στιγμών στα μύχια του έρωτα σου. Κάθε βράδυ…

Continue ReadingΠοιητική διάθεση – Δε γυρεύω στεφάνι –

Μοντέρνα ποίηση – Πώς να σταθώ στη γη; –

Ποίημα Πώς να σταθώ στη γη που με τιμώρησε και άρπαξε ότι αγαπώ; Τα βήματα μου πια είναι προσβολή σ΄αυτήν τη γη που με κορόιδεψε και άνθισε με του κορμιού…

Continue ReadingΜοντέρνα ποίηση – Πώς να σταθώ στη γη; –

Ποίηση – ΤΟ ΒΛΕΜΜΑ ΤΟΥ ΞΕΝΟΥ –

Ποίημα Πώς το μισώ βλέμμα του ξένου. Το μισώ. Μισώ πως με ζυγίζει, να δει αν πονάω. Με κρίνει. Σιχαίνομαι το πώς γλείφει το δάκρυ από τα μάτια μου. Με…

Continue ReadingΠοίηση – ΤΟ ΒΛΕΜΜΑ ΤΟΥ ΞΕΝΟΥ –