Ποίηση – Ύ λ η –
Ποίημα Δεν μπορώ άλλο τους ανθρώπους-φαντάσματα. Θέλω ύλη, χώμα και νερό. Να κυλιστώ σε μια γήινη λάσπη. Να γίνω όλη χωμάτινη, μπερδεμένη με την χλόη από τα φιλιά, καυτή η…
Ποίημα Δεν μπορώ άλλο τους ανθρώπους-φαντάσματα. Θέλω ύλη, χώμα και νερό. Να κυλιστώ σε μια γήινη λάσπη. Να γίνω όλη χωμάτινη, μπερδεμένη με την χλόη από τα φιλιά, καυτή η…
Ποίημα (Διπλό Πετραρχικό σονέτο) Μάνα Ελλάδα, φεύγουν για τα ξένα, ακολουθώντας προαιώνια μοίρα, τα νιάτα σου, σωστή κοσμοπλημμύρα, με βέλη στην καρδιά τους καρφωμένα. Μανάδες με τα μάτια δακρυσμένα,…
Ποίημα Τόπος και χρόνος. Μεγάλη η ανατροπή. Το τρένο άλλαξε απότομα ράγες και συνεχίζει προς το άγνωστο. Φοβισμένα αγρίμια οι επιβάτες. Η οργή της γροθιάς τους σβήνει και το χλωμό…
Ποίημα Χτυπάει η βροχή την πόρτα αδιαφορείς για μένα. Θα΄ναι μεγάλη η μέρα πάλι δίχως εσένα. Κοιτάζω απ' το παράθυρο μήπως σε δω στο δρόμο, είναι απίθανο ποτέ δεν έχεις…
Ποίημα Τι μελωδίες φέρνει σήμερα αυτός ο βοριάς. Με νότες γλυκές μου λέει πως δανείστηκα τη ζωή μου. Μου λέει πως τόσα χρόνια περπατώ σε χειμώνες και πάγωσα. Γι’ αυτό…
Παραμύθι ....για μεγάλα παιδιά ... Η αγάπη ψιθύρισε στο σκοτάδι πως μοναχά μια φίλη από τα παλιά φοβάται κάλεσμα να κάνει …άσπονδη φίλη σκοτεινή …με μάτια κλειστά, χείλη φαρμακερά …και…
Ποίημα Το αγιόκλημα σκαρφαλώνει στα παραθύρια, που αγναντεύουν τη θάλασσα, θροΐζει η νύχτα στον φλοίσβο των κυμάτων. Ασπαζόμαστε το φεγγάρι που καθρεφτίζεται στα μάτια της Παναγιάς στο εκκλησάκι δίπλα στην…
Ποίημα Και τότε σε είδα … ήταν σαν να σ΄αντίκρυζα για πρώτη φορά, σαν να συναντούσα μια ματιά που είχε κλέψει δυο φιλιά. Ένα πέλαγο φουρτουνιασμένο μυστικών που κρύβει τα…
Ποίημα Φέγγεις, κεράκι τόσο δα, σαν δέκα ήλιοι, Άνοιξης ποίημα, τελευταία μου χαρά, Ίσως μα νότα του ξανθόμαλλου Απρίλη, Δυο μάτια που με λιώνουν, λαμπερά! Ρόδο, που ήρθες να στολίσεις…
Ποίηση Χαϊκού Κάλλιο άνεργος πτυχιούχος, παρά ο ανεκπαίδευτος _ Παλαιά ρήση Το πτυχίο, βραχιόλι Ανεκτίμητο _ ©2023 Βασίλης Μιχαήλογλου Αρθρογράφος
0 items in your cart (0,00€)