Τριλογία ποίησης
Τα Μυστικά της Σελήνης
Η σελήνη απόψε μού΄κρυψε ένα μυστικό,
πως τ’ όνομά σου λάμπει στου ουρανού το φυλαχτό!!!
Όταν το ψιθυρίζει στ’ άστρα τα χρυσά,
γεννιούνται οι ελπίδες μου ξανά και ξανά.
Στου ασημιού της το φιλί γαλήνη ανασαίνει,
η κάθε νύχτα την καρδιά κοντά σου οδηγεί και μένει.
Τα μάτια σου δυο θάλασσες, γαλήνιες και βαθιές,
πλέουν οι επιθυμίες μου σαν άσπρες προσευχές!!!
Αν η αγάπη είχε φως, θα ‘ταν το βλέμμα σου εκείνο,
που κάνει κάθε σκοτεινό να μοιάζει με πρωινό.
Κι αν είχε άρωμα γλυκό, θα ‘ταν η αγκαλιά σου,
που ανθίζει σαν τριαντάφυλλο στα μύχια της καρδιάς μου.
Η σελήνη ξέρει μυστικά που δεν τα λέει ποτέ,
τα γράφει μόνο σιωπηλά στου ουρανού το «ναι».
Κι ένα απ’ αυτά κρατά για μας, σαν άγιο φυλαχτό:
πως η αγάπη η αληθινή νικά τον χωρισμό!!!
Γι’ αυτό σαν δεις το φεγγαρόφως να χαϊδεύει τη σιωπή,
να ξέρεις πως σου στέλνω της ψυχής μου την ευχή.
Κι η σελήνη, μάρτυρας πιστή σε κάθε μας φιλί,
κρατά τα μυστικά μας ζωντανά… για μια ολόκληρη ζωή.
©2026 Εριφύλη Πουλάκη
Αρθρογράφος * Ποιήτρια
Γ Α Λ Λ Ι Κ Α
Les Secrets de la Lune
Ce soir, la lune m’a confié un secret
que Secretς nom resplendit dans le talisman du ciel.
Quand elle le murmure aux étoiles d’or,
mes espérances renaissent encore et encore.
Dans le baiser d’argent de sa lumière, la sérénité respire,
et chaque nuit conduit mon cœur vers toi, où il demeure.
Tes yeux sont deux mers, paisibles et profondes,
où voguent mes désirs comme de blanches prières.
Si l’amour avait une lumière, ce serait ton regard,
qui transforme toute obscurité en un matin éclatant.
Et s’il avait un doux parfum, ce serait ton étreinte,
qui fleurit comme une rose au plus profond de mon cœur.
La lune connaît des secrets qu’elle ne révèle jamais;
elle les écrit seulement en silence dans le « oui » du firmament.
Et l’un d’eux, elle le garde pour nous, comme un saint talisman:
que l’amour véritable triomphe de toute séparation.
Alors, si tu vois le clair de lune caresser le silence,
sache que je t’envoie le vœu le plus profond de mon âme.
Et la lune, fidèle témoin de chacun de nos baisers,
garde nos secrets vivants… pour toute une vie.
Érifyli
Ι Τ Α Λ Ι Κ Α
I Segreti della Luna
Questa sera la luna mi ha svelato un segreto
che il tuo nome risplende nell’amuleto del cielo.
Quando lo sussurra alle stelle d’oro,
le mie speranze rinascono ancora e ancora.
Nel bacio d’argento della sua luce respira la pace,
e ogni notte conduce il mio cuore da te, dove rimane.
I tuoi occhi sono due mari, calmi e profondi,
dove navigano i miei desideri come candide preghiere.
Se l’amore avesse una luce, sarebbe il tuo sguardo,
capace di trasformare ogni oscurità in un mattino luminoso.
E se avesse un dolce profumo, sarebbe il tuo abbraccio,
che sboccia come una rosa nel più profondo del mio cuore.
La luna conosce segreti che non racconta mai;
li scrive soltanto in silenzio nel « sì » del cielo.
E uno di essi lo custodisce per noi, come un sacro amuleto
che il vero amore vince ogni lontananza.
Perciò, quando vedrai il chiarore della luna accarezzare il silenzio,
sappi che ti mando l’augurio più profondo della mia anima.
E la luna, testimone fedele di ogni nostro bacio,
custodisce vivi i nostri segreti… per un’intera vita.
Erifyli
ΚΡΙΤΙΚΗ ΓΝΩΜΗ ΤΩΝ ΕΚΔΟΣΕΩΝ ΓΛΑΥΚΑ
Υπάρχει η ποίηση που μας δίνεται μέσα από εικόνες σκληρές, ρεαλιστικές, απόλυτα αληθινές.
Υπάρχει όμως και η ποίηση που μας δίνεται από καρδιάς, από μια ανέγγιχτη ευαισθησία που έχει
καταφέρει να επιβιώσει στον χρόνο και φωτίζει μυστικά που χρόνο το χρόνο λησμονούμε.
Το ανωτέρω κείμενο είναι ένα δείγμα αυτής της ‘αθώας’, ευαίσθητης και ρομαντικής ποίησης.
Η Σελήνη… ο φύλακας του έρωτα που αρνείται να χαθεί, μας υπενθυμίζει πως πολλές φορές
ο έρωτας δεν χρειάζεται κραυγές, δύναμη, ορμή… χρειάζεται απλώς μια γλυκύτητα και μια
σπάνια τρυφερότητα για να επιβιώσει.
Οι εικόνες που μας δίνει η δημιουργός είναι απαλές, σχεδόν ανέγγιχτες από την σκληρή
καθημερινότητα του σήμερα. Τα άστρα, το φεγγαρόφως, οι θάλασσες των ματιών,
το τριαντάφυλλο της καρδιάς και το ουράνιο φυλαχτό υφαίνουν έναν κόσμο γεμάτο τρυφερότητα,
όπου η αγάπη μοιάζει να ανασαίνει σαν νεογέννητο μέσα στην αθωότητα και τη γλύκα του.
Ακόμη κι όταν η νύχτα αγκαλιάζει τα πάντα, η αγάπη παραμένει εκείνο το άσβεστο φως,
η ευχή στα φυλλοκάρδια, η αλησμόνηση υπόσχεση.
Η επανάληψη των ουράνιων συμβόλων χαρίζει στο ποίημα μια μουσικότητα προσευχής,
σαν κάθε στίχος να ψιθυρίζεται κάτω από το ίδιο φεγγάρι, από τους εραστές του ονείρου.
Στο ανωτέρω κείμενο, βλέπουμε τη σελήνη να μεταμορφώνεται σε αιώνιο μάρτυρα της αγάπης,
κρατώντας άθικτα τα μυστικά δύο ψυχών μέσα στον χρόνο. Μια δυνατή και ελπιδοφόρα εικόνα
που αφήνει στον αναγνώστη μια γλυκιά γαλήνη, μια αίσθηση ελπίδας πως τελικά ακόμη και σήμερα
υπάρχουν αισθήματα που ούτε η απόσταση ούτε ο χρόνος μπορούν να σβήσουν.
Ένα ποίημα τρυφερό, φωτεινό, ειλικρινές, που το μόνο που θέλει είναι να μας θυμίσει
πως οι πιο μεγάλες αλήθειες της καρδιάς, πολλές φορές λέγονται κάτω από το απαλό φως της σελήνης.
Q & A
1. Πόσο δύσκολο είναι τελικά να μεταφραστεί η ποίηση σε μια άλλη γλώσσα;
Ένα σύνηθες ερώτημα των δημιουργών στις μέρες μας είναι εάν τελικά το συναίσθημα
που μπορούμε να εισπράξουμε διαβάζοντας ένα ποίημα μπορεί να ‘μεταφραστεί’.
Θα πρέπει να γνωρίζουμε πως η μετάφραση ειδικά της ποίησης είναι ίσως η πιο απαιτητική μορφή
λογοτεχνικής μετάφρασης. Ο εκάστοτε μεταφραστής δεν καλείται μόνο ν΄ αποδώσει το νόημα των λέξεων,
αλλά και τον ρυθμό, τη μουσικότητα, τις εικόνες, τα συναισθήματα και τις πολιτισμικές αποχρώσεις
που κουβαλά κάθε στίχος. Πολλές φορές χρειάζεται να ισορροπήσει ανάμεσα στην πιστότητα
προς το πρωτότυπο και στη δημιουργία ενός νέου ποιήματος, που να συγκινεί εξίσου τον αναγνώστη
της άλλης γλώσσας. Γι’ αυτό λέγεται πως η ποίηση δεν μεταφράζεται απλώς, μα ξαναγεννιέται
μέσα από τη ματιά και την ευαισθησία του μεταφραστή.
2. Ο αληθινός έρωτας μπορεί να εξομολογηθεί μέσα από ένα ποίημα;
Λένα πως όταν ερωτεύεσαι γίνεται ποιητής, ζωγράφος, γλύπτης… δημιουργός… εκτός από τρελός.
Ίσως, τελικά, η ποίηση να είναι ο πιο αυθεντικός τρόπος για να εξομολογηθεί κανείς τον έρωτα.
Ένα ποίημα δεν περιορίζεται στις λέξεις, δίνει φωνή σε όσα η καρδιά δυσκολεύεται να πει
μέσα σε μια σκληρή καθημερινότητα. Μέσα λοιπόν από ονειρικές εικόνες, σύμβολα και συναισθήματα,
ο ποιητής αποκαλύπτει την ευαισθησία, την προσμονή, τον πόθο και φυσικά το σκοτάδι και
τις σιωπές του.
Όταν οι στίχοι γεννιούνται από αληθινό βίωμα και ειλικρινές συναίσθημα, γίνονται μια εξομολόγηση
που ξεπερνά τον χρόνο κι αγγίζει όχι μόνο το πρόσωπο στο οποίο απευθύνονται,
αλλά και κάθε αναγνώστη που έχει αγαπήσει πραγματικά.
3. Ο ρομαντισμός στις μέρες μας τελικά μπορεί να επιβιώσει;
Ευχή όλων είναι τελικά ναι, ο ρομαντισμός να τα καταφέρει και να επιβιώσει σ΄αυτόν τον σκληρό κόσμο
και αυτό γιατί εξακολουθεί να αποτελεί μια από τις πιο βαθιές ανθρώπινες ανάγκες.
Σε μια εποχή όπου όλα κινούνται τόσο απίστευτα γρήγορα και οι σχέσεις μονίμως δοκιμάζονται
από την επιφανειακή επικοινωνία, οι μικρές αυθεντικές πράξεις τρυφερότητας αποκτούν μια σπάνια αξία.
Ένα ποίημα, μια ερωτική επιστολή, μια αληθινά τρυφερή κουβέντα ή ακόμη και μια σιωπή γεμάτη νόημα
μπορούν να εκφράσουν συναισθήματα που καμία οθόνη ή πλατφόρμα δεν μπορεί να αντικαταστήσει.
Ο γνήσιος ρομαντισμός δεν είναι νοσταλγία για το παρελθόν, όπως πιστεύουν οι περισσότεροι,
είναι η διαχρονική επιλογή να αγαπάς με ειλικρίνεια, να συγκινείσαι και να βρίσκεις ομορφιά
ακόμη και στις πιο απλές στιγμές της ζωής.
Σας Ευχαριστούμε !!!
Δεν παρακρατούμε τα δικαιώματα