Ποίημα
Ο ήλιος υποκλίνεται,
τολμά να διεισδύσει,
στης θάλασσας τη αγκαλιά,
σκύβει να τη φιλήσει.
Σμίγοντας τη ζεστασιά,
που έχουν οι ηλιαχτίδες,
με τη δροσιά της θάλασσας,
κάτω από τις αψίδες.
Το θέαμα φανταστικό,
ο ήλιος παιχνιδίζει,
χαράζει πάνω στό νερό ,
χρώματα ζωγραφίζει…
Σε φεγγερά περάσματα,
των βράχων τις σχισμάδες,
δέσμες φωτός αντανακλά,
χαρίζει ομορφάδες….
Περάσματα φεγγοβολούν,
να βγαίνει η γοργόνα,
του μέγα Αλέξανδρου η αδελφή,
που καρτερά αιώνια.
Γλυκό ηλιοβασίλεμα,
το μάτι μας μαγεύει,
του ήλιου τα παιχνιδίσματα,
την ώρα που βασιλεύει.
©️2024 Αντρούλλα Θεοκλή Νικηφόρου
Αρθρογράφος – Ποιήτρια
