Ερωτικό Instantane
Της έδεσε τα μάτια με ένα κόκκινο βελούδινο ύφασμα.
Ένα δυνατό ρίγος διαπέρασε τη σπονδυλική στήλη της μέχρι τη βάση της.
Η ανάσα της άρχισε να γίνεται πιο γρήγορη προδίδοντας προσμονή…
Εκείνος βούτηξε στα κατάβαθα της καρδιάς της γυρεύοντας να ανασύρει τις πιο κρυμμένες,
τις πιο σκοτεινές, τις πιο ξεχασμένες επιθυμίες των αισθήσεων της.
Φωνή βουβή από τα χρόνια που περίμενε να την ακούσουν.
Δεν είναι μόνο ότι νομίζει πως θα πουν για εκείνη αναγκάστηκε να «αυτολογοκριθεί».
Να γίνει ο Ιαβέρης της.
Ο εξουσιαστής της.
Μα τώρα δεν το πιστεύει καλά καλά πως αυτό που ευχήθηκε, αυτό που ζητούσε,
σαν στάλα πρωινή σε μίσχου ρόδου είναι μπροστά της. Έτοιμη να το γευτεί.
Οδηγούσε με τη σκέψη της… ούρλιαζε το κύμα πριν αρχίσει να γιγαντώνεται από το δρόμο των χεριών του.
Την άκουγε. Την ένιωθε τόσο δυνατά.. Συντονίστηκε σε μία ορχήστρα οργάνων σε αρμονία.
Ρυθμός που ανέβαινε σε κτύπους όμοιους με την πνοή της δεν άφηνε κανένα περιθώριο
αντίδρασης συμμαχώντας με τα μαύρα βραχιόλια που αιχμαλώτιζαν τους καρπούς της..
Κάθε σπιθαμή του δέρματός της πλημμυρίζει συναίσθημα που διαλύει και συνθέτει από την αρχή την ύπαρξη της.
Φωτιά που κατατρώει τα πρώτα ξύλα.
Άνεμος η δική του ανάσα που τη δυναμώνει..
Σύντροφος του η βροχή που άρχισε σχεδόν με τη μυσταγωγία. Ράπιζε το τζάμι του παλιού
αρχοντικού και έδινε το πρόσταγμα. Μιλούσε με τις σταγόνες της ορίζοντάς του την ένταση…
Η φλόγα των κεριών έγινε πιο καθάρια. Το υγρό τους διέτρεχε τον κορμό περιμένοντας να
συναντήσει την ιέρεια..
Το άγνωστο μονοπάτι που, συνάμα, το ένιωθε περίεργα γνώριμο την καλούσε κοντά του. Να την αγκαλιάσει, να γίνει μέρος του..
Να γίνει ένα μαζί του..
Τα χείλη της, με υποψία αίματος, ανοιγόκλειναν στην επίδραση των κινήσεων του κατακτητή της.
Λωρίδες δέρματος αποτύπωναν την αγάπη για την έκρηξη της ηδονής.
Η μέση της τιναζόταν ως αντίκτυπος της κυριαρχίας του. Αυτήν αποζητούσε, μα δεν τολμούσε να ομολογήσει..
Ανήμπορη μα τόσο δυνατή..
Εκείνη έδωσε τη μορφή του. Εκείνη κάλεσε τη μορφή του και τώρα απολαμβάνει το δημιούργημά της…
©️2024 Νικόλαος Μώρος – Πιτασάκης
Αρθρογράφος * Συγγραφέας
Δεν παρακρατούμε τα δικαιώματα