Ποίημα
Άπειρες οι μάσκες
που φοράει το ψέμα.
Στραφταλίζουν από τα ψεύτικα
φτιασιδώματα
και τα ζωγραφισμένα
χαμόγελα.
Κρύβουν κολασμένες ψυχές
που χαιρέκακα γελάνε.
Κάνουν γκριμάτσες ειρωνείας.
Κοροϊδεύουν
μια ανάσα απόσταση
απ’ τη ζωή σου.
Θωριές ψεύτικες που χάνονται
μπροστά στο φως της αλήθειας
που απλώνεται.
Ξεγυμνώνεται το ψέμα,
ξυπνώντας απ’ το λήθαργο
τις συνειδήσεις.
Οι ψυχές αντικρύζοντας
την αδιανόητη μέχρι χθες
πραγματικότητα ματώνουν.
Οι σκέψεις παλεύουν
να γυρίσουν το χρόνο πίσω.
Σ’ έναν κόσμο ανώδυνο,
στον κόσμο με τις μάσκες.
©️2026 Αγλαΐα Κεφαλά
Αρθρογράφος * Ποιήτρια
