Νέφθυς Η θεά της προσφοράς (Νεμπετ Χουτ)

Η θεά Νέφθυς δεν επέλεξε τον αδελφό της, τον θεό Σεθ, για άντρα της. Απλώς συνέβη, όπως συμβαίνουν πολλά πράγματα. Άλλωστε, ο θεός της γης Γκεμπ και η θεά του…

Continue ReadingΝέφθυς Η θεά της προσφοράς (Νεμπετ Χουτ)

Δ Ι Ε Κ Δ Ι Κ Ω

Ο μύθος του Σίσυφου, λευκό-μαύρο, αντιφατικές συνιστώσες στο ίδιο νόμισμα. Στην προσπάθεια να τιθασεύσω τον ανυπότακτο βράχο μου, επιμηκύνω τις γραμμές αμβλύνω τις γωνίες μου. Διεκδικώ από τη φλέβα του…

Continue ReadingΔ Ι Ε Κ Δ Ι Κ Ω

ΟΙ ΕΝΟΧΟΙ

Στο ξεχασμένο δάσος ζούν απομεινάρια δένδρων κορμιά με τα κλαδιά τους απογυμνωμένα Χωρίς τα φύλλα τους μοιάζουν με Ικέτιδες σε αρχαία τραγωδία που εκλιπαρούν με χέρια υψωμένα την Θεία Δίκη…

Continue ReadingΟΙ ΕΝΟΧΟΙ

Ζήτημα χρόνου της Γεωργίας Αγγελή

Η χωροφυλακή έσπασε την πόρτα της μικρής μονοκατοικίας  στην ήσυχη  γειτονιά. Η γειτονιά είχε μαζευτεί έξω από την αυλόπορτα, όλοι ανυπόμονοι περίμεναν κανένας δεν  μπορούσε να πλησιάσει, απαγορευόταν. Οι χωροφύλακες…

Continue ReadingΖήτημα χρόνου της Γεωργίας Αγγελή

Ν Ο Σ Τ Ο Σ

Η καρδιά χτυπάει σαν τρελή όσο πλησιάζουμε στην γέφυρα. Επιτέλους! Φτάνουμε στα πάτρια! Το νησί, μας υποδέχεται γιομάτο καλοκαίρι ... Η θάλασσα, πίνακας ζωγραφικής, με τον ήλιο να καθρεφτίζεται μέσα…

Continue ReadingΝ Ο Σ Τ Ο Σ

Πως ήρθε το καλαμπόκι στους Μικασούκι. Ινδιάνικος θρύλος

Δυο αδέρφια ζούσαν με τη γιαγιά τους στη Μεγάλη Λίμνη των Κυπαρισσιών, στη χώρα των Μικασούκι. Τα δυο αγόρια πήγαιναν κάθε μέρα στο κυνήγι και η γιαγιά τους μαγείρευε και…

Continue ReadingΠως ήρθε το καλαμπόκι στους Μικασούκι. Ινδιάνικος θρύλος

Ποίηση Χαϊκού – Ορμίσκος βαθιάς ελπίδας –

  Καραβάκι μου μπαίνουμε σε ορμίσκο βαθιάς ελπίδας _ (Ιαπωνικό Haiku)   Πευκοβελόνες στο έδαφος της καρδιάς ω φωσφορίζουν _ (Ιαπωνικό Haiku)   Κάθε ροδοπέταλο κάθε αθωότητα κάθε καλωσόρισμα ένα…

Continue ReadingΠοίηση Χαϊκού – Ορμίσκος βαθιάς ελπίδας –

“Όσο το θέλω κι εγώ” της Γεωργίας Αγγελή

Κανείς δεν μπορούσε να καταλάβει πώς ήταν ζευγάρι αυτοί οι δυο. Η Ματίνα ήταν η χαρά της ζωής. Ένα χαμόγελο που περπατούσε. Ο Νίκος αγέλαστος και γκρινιάρης. Βέβαια, αυτός χαρακτήριζε…

Continue Reading“Όσο το θέλω κι εγώ” της Γεωργίας Αγγελή

Η ΕΡΗΜΟΣ ΤΟΥ ΠΟΣΕΙΔΩΝΑ

Στην ερημιά του Ωκεανού εγώ φωνάζω κι η ίδια η φωνή μου με τρομάζει. Μοιάζει κραυγή απόγνωσης, βασανισμένη, που ηχεί στ΄αυτιά μου σαν παράπονο. Μοιάζει αδιέξοδο ο ορίζοντας μπροστά, ατέλειωτο…

Continue ReadingΗ ΕΡΗΜΟΣ ΤΟΥ ΠΟΣΕΙΔΩΝΑ

ΓΑΛΑΖΙΟΣ ΚΟΣΜΟΣ

Άσε με να ταΐσω την ψυχή σου με τροφή να σε δυναμώσω. Με αγάπη να δεις ένα κόσμο γαλάζιο. Φτερά να πετάξεις ψιλά να φτάσεις σ΄ορίζοντες και σε ανεξερεύνητα μέρη…

Continue ReadingΓΑΛΑΖΙΟΣ ΚΟΣΜΟΣ