ΟΙ ΕΝΟΧΟΙ
Στο ξεχασμένο δάσος ζούν απομεινάρια δένδρων κορμιά με τα κλαδιά τους απογυμνωμένα Χωρίς τα φύλλα τους μοιάζουν με Ικέτιδες σε αρχαία τραγωδία που εκλιπαρούν με χέρια υψωμένα την Θεία Δίκη…
Στο ξεχασμένο δάσος ζούν απομεινάρια δένδρων κορμιά με τα κλαδιά τους απογυμνωμένα Χωρίς τα φύλλα τους μοιάζουν με Ικέτιδες σε αρχαία τραγωδία που εκλιπαρούν με χέρια υψωμένα την Θεία Δίκη…
Η χωροφυλακή έσπασε την πόρτα της μικρής μονοκατοικίας στην ήσυχη γειτονιά. Η γειτονιά είχε μαζευτεί έξω από την αυλόπορτα, όλοι ανυπόμονοι περίμεναν κανένας δεν μπορούσε να πλησιάσει, απαγορευόταν. Οι χωροφύλακες…
Η καρδιά χτυπάει σαν τρελή όσο πλησιάζουμε στην γέφυρα. Επιτέλους! Φτάνουμε στα πάτρια! Το νησί, μας υποδέχεται γιομάτο καλοκαίρι ... Η θάλασσα, πίνακας ζωγραφικής, με τον ήλιο να καθρεφτίζεται μέσα…
Δυο αδέρφια ζούσαν με τη γιαγιά τους στη Μεγάλη Λίμνη των Κυπαρισσιών, στη χώρα των Μικασούκι. Τα δυο αγόρια πήγαιναν κάθε μέρα στο κυνήγι και η γιαγιά τους μαγείρευε και…
Καραβάκι μου μπαίνουμε σε ορμίσκο βαθιάς ελπίδας _ (Ιαπωνικό Haiku) Πευκοβελόνες στο έδαφος της καρδιάς ω φωσφορίζουν _ (Ιαπωνικό Haiku) Κάθε ροδοπέταλο κάθε αθωότητα κάθε καλωσόρισμα ένα…
Κανείς δεν μπορούσε να καταλάβει πώς ήταν ζευγάρι αυτοί οι δυο. Η Ματίνα ήταν η χαρά της ζωής. Ένα χαμόγελο που περπατούσε. Ο Νίκος αγέλαστος και γκρινιάρης. Βέβαια, αυτός χαρακτήριζε…
Στην ερημιά του Ωκεανού εγώ φωνάζω κι η ίδια η φωνή μου με τρομάζει. Μοιάζει κραυγή απόγνωσης, βασανισμένη, που ηχεί στ΄αυτιά μου σαν παράπονο. Μοιάζει αδιέξοδο ο ορίζοντας μπροστά, ατέλειωτο…
Άσε με να ταΐσω την ψυχή σου με τροφή να σε δυναμώσω. Με αγάπη να δεις ένα κόσμο γαλάζιο. Φτερά να πετάξεις ψιλά να φτάσεις σ΄ορίζοντες και σε ανεξερεύνητα μέρη…
Αγάπη ήσουν δεν ταίριαξε η ψυχή με άλλη αγάπη, δύο μάτια μελίσσια που έσταζαν γλυκιά χαρά, οι καρδιές κρυμμένες η μια στην άλλη, τα λόγια λίγα με λόγια απλά χωρίς…
Εθνοσωτήρες Μεγάλοι ηθοποιοί Παραμυθάδες _ Ο Ηράκλειτος Πόλεμος πατήρ πάντων Αξεπέραστος _ ©2023 Βασίλης Μιχαήλογλου Αρθρογράφος - Ποίηση Χαϊκού
0 items in your cart (0,00€)