~Τα χρώματα της ζωής~
Τα χρώματα της ζωής είναι απέραντα και οι αποχρώσεις της επίσης, μου άρεσαν πάντα τα χρώματα και τα αναζητούσα γύρω μου, τα αναζητούσα σε κάθε τι, σε κάθε όψη της…
Τα χρώματα της ζωής είναι απέραντα και οι αποχρώσεις της επίσης, μου άρεσαν πάντα τα χρώματα και τα αναζητούσα γύρω μου, τα αναζητούσα σε κάθε τι, σε κάθε όψη της…
Στις πικρές επαναλήψεις της ζωής μου δεν απάντησα Στα μαθήματα που ήρθαν στο κατώφλι μου, χαμογέλασα καρτερικά Γνώριζα πως δεν μοιράζει πάντα χαμόγελα ο χρόνος, αντίθετα εγώ αισθάνθηκα πως πρέπει…
Οι σκέψεις γίνονται λέξεις κι αυτές εισχωρούν στα ενδότερα της ψυχής μου. Σαν βρόχινο νερό γλιστρούν οι αισθήσεις, και φεύγουν. Η νύχτα άφησε πάλι τη σκιά της. Γύρεψα απάνεμο λιμάνι…
Νέα εβδομάδα ήρθε ξανά ας γευτούμε τις στιγμές της, χαρούμενοι να εκτιμάμε τη ζωή με τις απλοχεριές της! Ν΄αδράξουμε το δευτερόλεπτο να γευτούμε και την ώρα, και να λέμε ολοένα…
Έφυγα αθόρυβα.. Όταν στην τελευταία παρτίδα έκανες κίνηση μάτ. Όταν η προσπάθεια έμεινε άκαρπη αφήνοντας στο χρόνο το γκρίζο χρώμα της. Έφυγα αθόρυβα ... Όταν η παλίρροια τράβηξε μέσα της…
Γελαστά μάτια, της αγάπης αυλακιές οι ρυτίδες σας _ Αγάπη μόνο, χαμόγελο στα χείλη ν΄ανθίσει πάλι _ ©2023 Στέλλα Πανουργιά - Σαββανή Αρθρογράφο - Ποιήτρια
Μην αναζητάς την αγάπη περπατώντας στους δρόμους, ψάχνοντάς την στους ανθρώπους. Μην αναζητάς την αγάπη στα όνειρα που βλέπεις τις νύχτες, στο άδειο μαξιλάρι σου, στον ξεσηκωμό του ήλιου να…
Ένα καράβι σ᾽ αστερόφωτη νύχτα μες στην καρδιά σου _ Πάνω σε πλοίο παίζεις φυσαρμόνικα άγγιγμα δροσιάς _ Ένα ποίημα το στέλνεις πιο μακρυά αν τ᾽ αγαπήσεις _ ©2023 Άβελ…
Έβαψε κατακόκκινα τ' αγέλαστά της χείλη να ξεχωρίζει ήθελε, μην μοιάζει στους νεκρούς. μα όσο περισσότερο επλησίαζε το δείλι τίποτα δεν εθύμηζε πια απ' τους ζωντανούς. Καθότανε στην βάρκα ξεχασμένη…
Ο μακελάρης καρτεράει πονηρά στραβοπατήματα _ Λυγμός ξεφεύγει θλιμμένη ματιά παιδιού ντροπή συνόλου _ 2023 Βασίλης Μιχαήλογλου Αρθρογράφος
0 items in your cart (0,00€)