ΕΦΙΑΛΤΗΣ
Έβαψε κατακόκκινα τ' αγέλαστά της χείλη να ξεχωρίζει ήθελε, μην μοιάζει στους νεκρούς. μα όσο περισσότερο επλησίαζε το δείλι τίποτα δεν εθύμηζε πια απ' τους ζωντανούς. Καθότανε στην βάρκα ξεχασμένη…
Έβαψε κατακόκκινα τ' αγέλαστά της χείλη να ξεχωρίζει ήθελε, μην μοιάζει στους νεκρούς. μα όσο περισσότερο επλησίαζε το δείλι τίποτα δεν εθύμηζε πια απ' τους ζωντανούς. Καθότανε στην βάρκα ξεχασμένη…
Ο μακελάρης καρτεράει πονηρά στραβοπατήματα _ Λυγμός ξεφεύγει θλιμμένη ματιά παιδιού ντροπή συνόλου _ 2023 Βασίλης Μιχαήλογλου Αρθρογράφος
Με θάρρος μου είπε: "Πόνος, ακατάσχετη φθορά, η απουσία σου. Από έρωτα έκλαψα για σένα". Με θάρρος, γιατί οι ερωτευμένοι συνήθως κρύβουν τη συντριβή τους". Έκανα το λάθος να παριστάνω…
Η ειρήνη ορθώνεται ξανά και ξανά, ανάβει κάθε βράδυ τα καντήλια που είναι σβηστά στις εκκλησίες και ξαποσταίνει όταν η νύχτα αποκοιμιέται για λίγο, σχεδόν όλοι αδέρφια κι όμως το…
Πόσα όνειρα στο ίδιο προσκεφάλι, κλέβουν οι νύχτες _ Αγάπης λόγια, μετέωρα έμειναν άκρη στα χείλη _ ©2023 Στέλλα Πανουργιά - Σαββανή Αρθρογράφος - Ποιήτρια
Στον ύπνο της βλέπει συχνά πως φοράει ένα κόκκινο φουστάνι. Κατακόκκινο. Σαν εκείνο το τριαντάφυλλο που της έκλεψε κάποιος από τη γλάστρα της πριν καν ανοίξει. Και μόνο μέσα σ'…
Μπλεγμένη και αξεδιάλυτη η σκοτεινή ρίζα της κραυγής. Από λάσπη γεννημένη, άλικο έσερνε φουστάνι της ντροπής. Έλεος στον θάνατο γυρεύει, στο σιγοτραγούδισμα του ανέμου. Σταλαγματιά νερό από πάγο στο χρυσοκίτρινο…
Κάποιους ανθρώπους δεν μπορείς ποτέ να λησμονήσεις. Φεύγουν και αφήνουν πίσω μια ηχώ, να ζωντανεύει η μορφή τους στο μυαλό. Μέσ' τον αγώνα της ζωής καλής η δύσκολης στιγμής, χαράς…
Θέλω να σου στείλω μήνυμα ... Ένα μήνυμα αγάπης ... Να σου πω πως μου λείπεις πολύ και σε νοιάζομαι, σε σκέφτομαι ... Χίλια μηνύματα να σου στείλω με λόγια…
Μωβ ποιήματα σαν κήποι σ᾽ ακρογιαλιά θαλασσοτρέχουν _ Κονσέρτο πουλιών με μαέστρο το Θεό καλωσόρισμα _ Η μελωδική των ροδόκηπων viola άρωμα ψυχής _ ©2023 Άβελ –…
0 items in your cart (0,00€)