Π Α Τ Ε Ρ Α Μ Ο Υ
Πήγα μιά μέρα στο αγνάντιο σου πατέρα έψαξα στο πεζούλι που καθόσουν να σε βρω. Είχε σύννεφα, δε μου χαμογέλασε η μέρα ο κάμπος λίμνη φαίνονταν ήταν γεμάτος με νερό.…
ΕΓΚΛΩΒΙΣΜΟΣ ΕΛΕΥΘΕΡΙΑΣ
Η θάλασσα φούσκωσε σήκωσε τον πόνο ψηλά, τον θυμό πιο ψηλά, το βάρος της ανθρώπινης ζωής φώναζε, ούρλιαζε από φόβο, από την πλάτη της ακούγονταν κλάματα παιδιών, προσευχές μητέρων καθώς…
ΟΙ ΠΕΤΡΕΣ
Δε φοβάμαι τις πέτρες. Τις κάνω άστρα. Φτιάχνω κάστρα. Δε φοβάμαι τις πέτρες. Ζωγραφίζω πάνω τους. Ας τις πετάνε ... Δε με αγγίζουν ... Μόνο η σκόνη τους Μένει στα…
ΚΑΠΟΥ ΣΤΟ ΒΟΡΡΑ
Γεννήθηκα σε νήσο που το κύμα μαστίγωνε, σε τόπους βορινούς. Μια βάγια στην ανέμη με το νήμα με κοίμιζε με θρύλους σκοτεινούς. Ξεδίπλωνε τα βράδια κόσμους άλλους, θεούς που υποτάχθηκαν…
ΤΟ ΧΕΙΡΟΚΡΟΤΗΜΑ
Σταθεροί χειροκροτητές του σήμερα και του χθες. Τι τα θες … στο ίδιο έργο θεατές. Σωτήρες παντού υποσχέσεις πολλές. Θα …θα …θα Νέα Ελλάδα θα κτίσουμε την παλιά θα τη…
ΠΕΣΜΕΝΟ ΦΥΛΛΟ
Έπεσα μιάν αυγή σαν φύλλο, Ήσουν η αυγή μου κι έβρεχε στα μάτια σου. Άγγιξα με τ΄ακροδάχτυλα τα μάγουλα της μέρας που γελούσε γεννώντας δροσοσταλίδες. Έψαχνα αυγή μου στους άδειους…
ΣΥΝΑΙΣΘΗΜΑ
Ζωή χωρίς συναίσθημα είναι ζωή άδεια, είναι ψυχική φθορά είναι σαν τα πετράδια, που μένουνε στη γη χωρίς να τα παίζει ένα παιδάκι, και αυτό τελικά αποτελεί το πιο πικρό…
“ΜΑΥΡΟ ΣΥΝΝΕΦΟ”
"Μαύρο Σύννεφο" Το σκοτάδι τρώει την ψυχή η θλίψη συντρίβει το κορμί, μαύρο σύννεφο, πάνω από το κεφάλι μου με ακολουθεί όπου πατώ. Μάτια απελπισμένα και συγχρόνως οργισμένα η καρδιά…
ΤΟ ΓΡΑΜΜΑ
Σεβαστέ μου πατέρα, είμαι καλά το αυτό επιθυμώ δι υμάς. Κελαρύζει η μέρα ποταμάκι τρεχάμενο με καθάριας πηγάς. Λάμπει τόσο ο ήλιος καθαρός και ζεστός όπως το φως στη ματιά…
ΟΙ ΜΕΡΕΣ
Δεν είναι πάντα ίδιες όλες οι μέρες. Είναι αυτές που κλάψαμε και πονέσαμε πολύ. Είναι και αυτές που σκεφτόμαστε τη ζωή, πώς πέρασε και περνάει. Είναι που ονειρευόμαστε σαν μικρά…
Δεν παρακρατούμε τα δικαιώματα