Πεζοποίημα – ‘ Όλα καλά και ανθηρά ‘
Μοντέρνα ποίηση * Πεζοποίημα Παλεύουμε να ξαναβρούμε τα βήματα που οδηγούν στη λογική, είναι σοκαριστικό να ξεκινάς ενώ μέσα σου νιώθεις ήδη χαμένος. Καμιά πατρίδα Καμιά θρησκεία Καμιά ελπίδα Βήματα…
Ποίηση – ΟΙ ΜΕΛΙΣΣΕΣ –
ΟΙ ΜΕΛΙΣΣΕΣ Από την ποιητική μου συλλογή «ΕΓΚΟΣΜΙΑ ΚΑΙ ΠΑΓΚΟΣΜΙΑ» https://gerasimoswords.blogspot.com/2025/01/blog-post_15.html?m=1 Εκάθησα και σπούδασα την κοινωνία των μελισσών και έκπληκτος απ' όσα είδα τα λέω εδώ στη διαπασών: Δυο…
Αφήγημα – Το ‘τίποτα’ της Κάθυ –
Αφήγημα Η γυναίκα, μάτια μου, πρέπει να είναι όμορφη. Αλλιώς, τί αξία έχει; Ο άντρας, μην κοιτάς... ο άντρας είναι από εαυτού του ατόφιο πράμα. Φτάνει να είναι έξυπνος!" Αυτά…
Μοντέρνα Ποίηση – Ιερή Ζωή –
Μοντέρνα Ποίηση Χρόνια τώρα σταμάτησα να εξηγώ τ΄ανεξήγητα Αποδέχομαι τη ζωή ως φυσική ανάγκη, που πρέπει να βιώνεις βράδυ - πρωί με κατανόηση ξεχωριστή, ν΄αποθηκεύεις τη βρωμιά που σου προσφέρει…
Ποίηση – Αλλήλους και Αδελφούς . . . . –
Ποίημα Λένε αλήθεια οι γραμμές μας στην παλάμη, είπες κοιτώντας τα πουλιά στην κουπαστή. Κι εγώ αμούστακο παιδί μ΄ένα καλάμι, να πιάνω ψάρια στη μαϊμού του θερμαστή. Λιμάνια αστέγων με…
Μοντέρνα Ποίηση – Η Ορφανή της Ψυχής μου –
Μοντέρνα ποίηση Πίστεψα πως ήσουν η ορφανή της ψυχής μου και άπλωσα το χέρι να σ΄ αγκαλιάσω. Έτσι απλά... να σε κρύψω από τη βροχή που βάλθηκε να κλέψει τα…
Ποίηση – ΠΑΛΙΡΡΟΙΑ & ΑΜΠΩΤΙΣ
Ποίημα Λατρεμένη η επαφή με το σώμα σου! Χαρτογραφεί η παλάμη μου τα ευαίσθητα σημεία σου, σαν άγνωστο νησί σ' ανακαλύπτει, κοκκινίζει η αφή σε κάθε άγγιγμα της. Σε νιώθω…
Ερωτικό Instantane – Γιατί μωρέ Πέτρο; –
Ερωτικό Instantane Η Δήμητρα και ο Πέτρος συναντήθηκαν για πρώτη φορά στην πρώτη τάξη του ιδιωτικού γυμνασίου εκεί γύρω στις αρχές της δεκαετίας του 60. Και οι δύο ήταν καλοί…
Ποίηση – Ο Χρόνος και ο Καθρέπτης –
Ποίημα Ο χρόνος κυλά σαν το ποτάμι, πίσω ποτέ του δεν γυρνά, βάζει το προσωπείο του, κι όπως θέλει κυβερνά. Σαν το γάργαρο νερό, βιαστικά διαβαίνει, και η ζωή μας…
Ποίηση – Εξόριστη Δεσμώτρια –
Ποίημα Αλλότρια των καιρών, ανέστια, εξόριστη απ' τα ωραία ιδανικά που τόσο είχε ονειρευτεί, δραπέτευε αργά μετά τη Δύση, για το ευλογημένο απάνεμο νησί! Άχραντο βάλσαμο να πιεί, η ελπίδα…
- Go to the previous page
- 1
- …
- 45
- 46
- 47
- 48
- 49
- 50
- 51
- …
- 113
- Go to the next page
Δεν παρακρατούμε τα δικαιώματα