Είναι φορές που σωπαίνεις
να ακούσεις το ηλιοβασίλεμα
να χορτάσεις ψωμί ουρανού
στις κοιλάδες του μπλε
διψάς να φιλήσεις
το στόμα της βροχής
που μεγαλώνει ανθούς
Είναι φορές που ακροβατείς
σε ένα κλαρί ελιάς
χορεύοντας στο λίκνισμα
των χρυσοκόκκινων φύλων
να ζεστάνεις φωλιά στα πουλιά
Ω!!! Άνθρωποι ωραία που κελαηδάτε !
©2023 Λένα Μοναστηριώτου
Αρθρογράφος – Ποιήτρια

Εξαιρετικό. Νομίζω πως θ΄ακολουθήσω τη Μαρία και να είστε πια απο τις αγαπημένες μου.
Εξαιρετικό. Νομίζω πως θ΄ακολουθήσω τη Μαρία και να είστε πια απο τις αγαπημένες μου.
Σας ευχαριστώ πολύ . Με τιμά ο λόγος σας !