Ποίημα
Δεν έχουν οι σκιές φωνή
θα σέρνεσαι στο χώμα,
δεν έχεις τίποτα να πεις
απ΄ το δικό σου στόμα.
Στη νύχτα πάντα θα γυρνάς
κρύβεσαι από σένα,
δεν αναπνέεις,
δεν πονάς,
απόλυτο είσαι ψέμα.
Σκιά θα ζεις χωρίς φωνή
στου φόβου σου τη δίνη.
Άδεια θα νιώθεις, τίποτα,
μα ο Θεός και η ζωή
μια μέρα θα σε κρίνει.
Κρύψου σκιά μη φαίνεσαι
μη δείχνεις τη ντροπή σου,
θα σε πατούν τα βήματα
τα λάθη στη ζωή σου.
Ουδέποτε θα σηκωθείς
στο χώμα θα κυλιέσαι.
Χωρίς ψυχή, στο σώμα σου
γιατί θα αναρωτιέσαι.
©️2025 Δημήτριος Μονιός
Ποιητική συλλογή ‘Ο Ταξιδευτής’
Αρθρογράφος * Ποιητής

Υπέροχο το ποίημα! Ανοίγει την ψυχή και της “μιλάει”…μια και όλοιέχουμε τη…σκιά μας!Συγχαρητήρια στον δημιουργό!
Σας ευχαριστούμε για τον όμορφο σχολιασμό. Καλή μας συνέχεια