Ποίημα
Τα χρόνια που περάσανε
αφήσανε ρυτίδες,
που γράφτηκαν με αυλακιές
σαν τις ρηχές και τις βαθιές
τις ψεύτικες ελπίδες.
Κι εσύ, σ` ακούω να μου λες,
ότι ο χρόνος ο χαφιές,
δεν κρύβει γήρας και ουλές,
δημόσια θέα, θες δεν θες,
περίοπτη στο διηνεκές.
Στα χρόνια που περάσανε,
εμάς, μας προσπεράσανε,
μας άρπαξαν το μερτικό,
χωρίς κανένα δισταγμό.
Στο πρόσωπό σου σμιλευτό
ένα επίγραμμα λιτό,
γράφει επάνω, Σ` ΑΓΑΠΩ.
©️2025 Δημήτρης Μωρόγιαννης
Αρθρογράφος * Ποιητής
