Βιβλίο
Ένα μικρό απόσπασμα από το βιβλίο Σάρκα και Ψυχή
Με δυο μάτια θολωμένα από δάκρυα, με δυο χείλη ποτισμένα από αίμα, με μια καρδιά να χτυπάει σαν τρελή από την ένταση των συναισθημάτων, σφράγισε το βλέμμα, ζήτησε το Θεό να τη συγχωρέσει και με μια κλεμμένη ανάσα άγγιξε τα χείλη της αμαρτίας…
Κόλαση μαζί και παράδεισος, δυο κορμιά παραδομένα στη φλόγα της αμαρτίας, δυο ψυχές διψασμένες γι΄αποδοχή, δυο έκπτωτοι άγγελοι παραδομένοι στα δεσμά της αγάπης… Ξαφνικά μια διαφορετική γεύση στα χείλη… δάκρυα μετάνοιας, δάκρυα αγάπης, δάκρυα συγχώρεσης…
-Συγχώρα με… συγχώρα με… δεν ήθελα να… σε πληγώσω να… σε… δεν ξέρω τι μ΄έπιασε… δε μ΄αρέσει όταν σε πλησιάζει κάποιος… στη σκέψη και μόνο πως… υπήρχα περίπτωση να… σ΄αγγίξει κάποιος άλλος …να …σου κάνει κακό …να …τρελαίνομαι …
Συγκινημένη άρχισε να σκουπίζει τα δάκρυα, που κυλούσαν στο πρόσωπο του, αδιαφορώντας για τα δικά της.
……………………………………………..
Παραμονή Χριστουγέννων, άυπνοι βγήκαν να περπατήσουν στην πόλη, που γιόρταζε ντυμένη στα καλά της, τη γέννηση του Θεανθρώπου. Μια γλυκιά θαλπωρή παντού, γύρω τους φώτα, στολίδια, λουλούδια και χαμόγελα… Ευχές, αγάπη, ελπίδα, διακοσμημένα από τη γνώριμη χριστουγεννιάτικη μουσική και ο αέρας να μυρίζει κανέλα και γαρίφαλο από τα παραδοσιακά γλυκά, σε κάθε γωνιά του δρόμου, πιτσιρικάδες με τρίγωνα στα χέρια να τραγουδούν δυνατά τα κάλαντα και ανάμεσα τους δυο ψυχές γαληνεμένες, να προσπαθούν για λίγο να χαθούν μέσα στο άγνωστο πλήθος…
Όταν επέστρεψαν στο ξενοδοχείο κρύφτηκαν ο ένας μέσα στην αγκαλιά του άλλου αποκαμωμένοι και αποκοιμήθηκαν, είχαν αγγίξει το όνειρο μαζί και τον εφιάλτη… είχαν παραδοθεί για πρώτη και τελευταία φορά στα συναισθήματα, που δεν τολμούσαν να ομολογήσουν ούτε στο σκοτάδι …
…………….
©2022 Maria Stavridou
Αρθρογράφος – Λογοτεχνίδα

το εχω πει και θα συνεχισω να το λεω, η γραφη σου ειναι ιδιαιτερη…