ΣΤΟΝ ΑΠΟΧΩΡΙΣΜΟ
Από την ποιητική μου συλλογή “ΕΝ ΣΥΝΤΟΜΙΑ”
Έρχεται ο χρόνος μιας στιγμής
τέλος μιας κάπου διαμονής
ανθρώπους να αποχωριστείς
και τόπους, νόμος είν’ της ζωής
αφού ο καθένας μας περαστικός
είναι ή με παρέα είτε μοναχός
σε διάφορους τόπους επί γης
μα και στους χρόνους της ζωής
κι όποιος ξεχνιέται λέγοντας
“-Γιατί να φ(ε)ύγω!” κλαίγοντας
άδικα έχει συγκινήσεις
μες στο χωρόχρονο κινήσεις
είναι που ανοίγουνε το νου
“και νόον έγνω” ομηρικώς παντού
γιατί μετά το Πρώτα
και όποιονε θέλεις ρώτα
το Ύστερα πάντα περιμένει
εις δε τον άπραγο που μένει
φέρνει ψυχρή μονοτονία
κι απαίσια ίσως αγωνία…
Ταξίδια κύκλους κλείνουν
και οι ταξιδιώτες χίλιες πίνουν
χαρές στις εμπειρίες τους
με κύριους ή κυρίες τους
έχουν δεν έχουνε παιδιά
πλουτίζουν πάντα την καρδιά
με ωραία συναισθήματα
χορεύουν τα αισθήματα
στους αποχωρισμούς τους
εξαίσια τροφή στους νους τους
που κάθε φορά στον αποχωρισμό
αφήνεις κάποιο σου γνωστό
συνάντηση γίνεται άλλου
μικρού είτε μεγάλου
που συνεπάγεται χαρές
κι άλλες απίθανες στιγμές…
Μετά τον αποχωρισμό λοιπόν
έρχονται ωραίες συναντήσεις
με χίλιες δύο συγκινήσεις
ποτέ ο Αρμαγεδδών.

