Ποίηση – Της αγάπης η δοτική –
Ποίημα Το γύρισε σε φθινόπωρο πάλι ο καιρός Άλλωστε το είπαν και στο δελτίο καιρού Κατακόρυφη θα είναι η πτώση.. Η δοτική της άνοιξης;... σκέφτηκα... ή μήπως της αγάπης η…
Πεζό-ποίημα – Εκείνος & Εκείνη –
Πεζο-ποίημα Γνωρίστηκαν χωρίς να το σχεδιάζουν Έτσι όπως γνωρίζονται οι άνθρωποι τυχαία Τον θαύμαζε εκείνη .. πολύ Κάτι διέκρινε εκείνος ..Απροσδιόριστο Μιλούσαν χωρίς ποτέ να έχουν ειδωθεί Οικεία ..σαν να…
Θεόδωρος Μαρκόπουλος
"The melting van".
Ακρυλικά σε λινό καμβά.
43Χ50 cm.
Ζωγραφική & Ποίηση – Αέναο της ζωής ταξίδι –
Έργο ζωγραφικής Θεόδωρος Μαρκόπουλος Αέναο της ζωής το ταξίδι, μαγικό, Χωρίς συγκεκριμένο προορισμό, χωρίς εισιτήριο επιστροφής, με πόθο και λαχτάρα στα στήθη μόνο για το ίδιο το ταξίδι. Ατελείωτες, ονειρικές…
Ποίηση – Εγώ τα Καλοκαίρια μου τα ψάχνω στους Χειμώνες! –
Ποίημα Οι καλύτερες λιακάδες της ζωής μου, ήταν πάντα εκείνες του χειμώνα Τότε που χάνουν τα μυαλά τους οι μυγδαλιές και βγαίνουν φορώντας μόνο άνθη (Τρελαίνεται μαζί τους ο βοριάς,…
Ποίηση – Ανεκπλήρωτα . . . –
Ποίημα Καθώς η μέρα ήλιο θα τρυγάει από το περιβόλι του ουρανού και στην ραστώνη θα παραδίδεσαι της λήθης, κράτα την σκέψη σου για μιά μόνο στιγμή.. όχι για πιότερο..…
Ποίηση – Κάθε που νυχτώνει –
Ποίημα Κάθε που νυχτώνει και όλα γύρω τραβούν δρόμους μοναχικούς σκορπάω την αλφαβήτα πάνω σε άδειες σελίδες Τακτοποιώ τα γράμματα το ένα δίπλα στο άλλο σχηματίζοντας λέξεις διαφορετικών νοημάτων όπως…
Ποίηση – Χ ρ ι σ τ ο ύ γ ε ν ν α –
Ποίημα Την ώρα που μοιράζαμε την φτώχεια μας στα πιάτα κάπου ακούστηκε κλάμα παιδικό Ίσως πάλι να στρίγκλισε του γείτονα η γάτα ίσως του αγέρα ήταν ουρλιαχτό Ήρθε κι άλλος…
Ποίηση – Στην κορυφογραμμή του κόσμου –
Ποίημα Στην κορυφογραμμή τού κόσμου σφυρίζει ο άνεμος τραγούδια Έλα μαζί να πάμε φώς μου πριν μαραθούνε τα λουλούδια Άκου ένα αστέρι που γελάει καθώς γυαλίζεται στην λίμνη Ένα ποτάμι…
Ποίηση – Λεύτερα όνειρα –
Ποίημα Πυροβολούν τον ουρανό με μαύρο οι συνωμότες μα είναι αδιάλυτο το μπλε Ασυννέφιαστοι βαδίζουν οι ήλιοι στην αχλή τού φθινοπώρου Σέ κίτρινους πάπυρους των καιρών, κολλυβογράμματα στην λήθη ξαποστένουν…
Πεζοποίημα – Ήμουν ένα μικρό αγόρι –
Πεζοποίημα Έτρεχα αμέριμνος σ'έναν κάμπο καλαμποκιών Μεταξύ τους ήταν δεμένα σε σφιχτές αγκαλιές έτσι όπως αγκαλιάζονται όσοι πολύ αγαπιούνται Ήμουν ένα μικρό αγόρι Ύστερα ακούστηκαν όπλα και φορτηγά Πίσω από…
Δεν παρακρατούμε τα δικαιώματα