Ποίηση – Σπασμένη γη –
Ποίημα Συντρίμμια, χώματα, λυγμοί, σε μια ρωγμή τού κόσμου. Βουή θανάτου ολόγυρα. Το πέπλο, σκοτεινό. Το χέρι που απλώθηκε και το έβλεπα εμπρός μου κρατούσε μες στα δάχτυλα και γη…
Ποίημα Συντρίμμια, χώματα, λυγμοί, σε μια ρωγμή τού κόσμου. Βουή θανάτου ολόγυρα. Το πέπλο, σκοτεινό. Το χέρι που απλώθηκε και το έβλεπα εμπρός μου κρατούσε μες στα δάχτυλα και γη…
Ποίημα Τα φώτα της πόλης. Μίας πόλης θαυμάτων. Φτιαγμένης με κέφι ρυθμό και γυαλί. Με άφθονη ύλη. Κολάζ αρωμάτων Με πλήθος χρωμάτων και κόσμο πολύ... Πλατείες θαμώνες Σκαλιά και βιτρίνες…
Ποίημα Παλιά κιτρινισμένη σελίδα η ζωή που περνάει. Κι ο χρόνος γομολάστιχα. Τα σβήνει όλα, σιγά, μεθοδικά.. Μόνο σταχτιές μουτζούρες μένουν. Να καλύπτουν λάθη. Αυτά που λάτρεψες και υπερασπίστηκες με…
Ποίημα Μέσα στην αναμπουμπούλα Μου την έκανες μικρούλα Με άφησες να περιμένω σε Σε σταθμό με δίχως τρένο Ξόδεψα πολλά να μάθω Την αγάπη πώς να γράφω Που φωλιάζει η…
Ποίημα Σαν γυναίκες στο βήμα σου καμαρώνουν οι δρόμοι και στο βλέμμα σου θάλασσες με νερά αλμύρα. Με τον κόσμο σου μαλωσες που κοιμάται ακόμη και κι απ τα όνειρα…
Ποίημα Αιωρούμαι…. σαν να με απέβαλε η ίδια η ζωή από πάνω της. Αισθάνομαι ένα φύσημα αγέρα να με παίρνει μακριά να μ΄απομακρύνει βίαια… στα βαθιά να με ταξιδεύει εκεί…
Ποίημα Μα πες μου ρε ζωή πως να κρατήσω τ΄όνειρο; Πες μου πως να το φυγαδεύσω από το φως της μέρας; Κι είναι μεγάλο Κι είναι βαρύ Είναι που στάθηκε…
Ποίημα Κι Είπε το φως να γίνει και πλάστηκε εκείνη που τη ζωή χαρίζει το είδος διαιωνίζει. Μάνα στα χείλη καθενός που δύσκολα περνάει αγάπη μέσα στην καρδιά εκείνου π'αγαπάει.…
Ποίημα Τι να τα κάνω τα άστρα αφού λείπεις; Γιάννης Ρίτσος Γυναίκα! είσαι, κάθε άστρο, κάθε φύλλο, ένα παράθυρο στον ήλιο, κάθε πλαγιά, κάθε φωνή, χάδι, αντίλαλος, Υπομονή, άγρια φλόγα,…
Ποίημα Η καλοσύνη δεν είναι αδυναμία είναι δύναμη ψυχής! Η καλοσύνη με τα λόγια δημιουργεί εμπιστοσύνη. Η καλοσύνη με τη σκέψη δημιουργεί βάθος. Η καλοσύνη με τα έργα εμπνέει την…
0 items in your cart (0,00€)