Ποίηση – Μαζί του . . . –

Ποίημα Μα πες μου ρε ζωή πως να κρατήσω τ΄όνειρο; Πες μου πως να το φυγαδεύσω από το φως της μέρας; Κι είναι μεγάλο Κι είναι βαρύ Είναι που στάθηκε…

Continue ReadingΠοίηση – Μαζί του . . . –

Ποίηση – Γ υ ν α ί κ α –

Ποίημα Κι Είπε το φως να γίνει και πλάστηκε εκείνη που τη ζωή χαρίζει το είδος διαιωνίζει. Μάνα στα χείλη καθενός που δύσκολα περνάει αγάπη μέσα στην καρδιά εκείνου π'αγαπάει.…

Continue ReadingΠοίηση – Γ υ ν α ί κ α –

Ποίηση – Γυναίκα είσαι –

Ποίημα Τι να τα κάνω τα άστρα αφού λείπεις; Γιάννης Ρίτσος Γυναίκα! είσαι, κάθε άστρο, κάθε φύλλο, ένα παράθυρο στον ήλιο, κάθε πλαγιά, κάθε φωνή, χάδι, αντίλαλος, Υπομονή, άγρια φλόγα,…

Continue ReadingΠοίηση – Γυναίκα είσαι –

Ποίηση – Καλοσύνη –

Ποίημα Η καλοσύνη δεν είναι αδυναμία είναι δύναμη ψυχής! Η καλοσύνη με τα λόγια δημιουργεί εμπιστοσύνη. Η καλοσύνη με τη σκέψη δημιουργεί βάθος. Η καλοσύνη με τα έργα εμπνέει την…

Continue ReadingΠοίηση – Καλοσύνη –

Ποίηση – Κυριακή σήμερα –

Ποίημα Κυριακή ξημέρωσε, μιά γλυκειά ψαλμωδία, φέρνει μέσα στη ψυχή, όμορφη μελωδία.... Ο ήλιος ξανά ανέτειλε, με μιά κρυφή ελπίδα, κάθε καλό εις τη ζωή, ν’ αφήσει όμορφη σφραγίδα. Αλλοιώτικη…

Continue ReadingΠοίηση – Κυριακή σήμερα –

Ποίηση – Ε λ έ ν η ΙΙ –

Ποίημα Τιθάσευσες τον θάνατο, κρυμμένη αιώνες στην ασπίδα του εραστή σου. Το είδωλό σου αμάραντο, τρέφει την αυταρέσκειά σου. Σε κυνηγούν οι αναμνήσεις και τρέχεις προς τα τείχη. Δεν σ’…

Continue ReadingΠοίηση – Ε λ έ ν η ΙΙ –

Ποίηση – Η Σ Υ Χ Α Σ Α –

Ποίημα Δεν αναπαύτηκα ποτέ στην αλεγράδα ξενιτεμένων στιγμών δεν είναι αρκετό να ονειρεύεσαι. Ακριβό το κόστος συμμετοχής στα συμπόσια της Ταράτσας ψυχρού χειροφιλήματος Νευροψυχικό το εκτυφλωτικό φως των προβολέων δεν…

Continue ReadingΠοίηση – Η Σ Υ Χ Α Σ Α –

Ποίηση – ΤΙ ΝΑ ΣΕ ΚΑΝΩ –

Ποίημα Τι να σε κάνω τώρα πια αφού αλλού ανήκεις, εγώ έχω μόνο μία καρδιά πού έμαθες να πλήττεις. Τι να σε κάνω πού ζητάς σε μένα να γυρίσεις, εγώ…

Continue ReadingΠοίηση – ΤΙ ΝΑ ΣΕ ΚΑΝΩ –

Ποίηση – ΤΟ ΚΑΣΤΡΟ ΜΟΥ –

Ποίημα Πηλός η αρχή. Αρχέγονη η ομορφιά του. Μάθημα γίνονται οι άμορφες χωμάτινες φιγούρες. Αγέρωχα στέκουν πλάι στο ατσάλι. Την αντοχή που ζήλεψα ανταγωνίζονται. Ταξίδι ξεκινούν τα αρώματα. Κανέλα και…

Continue ReadingΠοίηση – ΤΟ ΚΑΣΤΡΟ ΜΟΥ –
Read more about the article Ποίηση – Κ Ο Ρ Η   Μ Ο Υ –
Αφιερωμένο στη μονάκριβη κόρη μου. Δημήτριος Μονιός

Ποίηση – Κ Ο Ρ Η Μ Ο Υ –

Ποίημα Κόρη μου φως του φεγγαριού Μέσα στην σκοτεινιά μου, εγώ ποτέ δεν σ' έβγαλα μέσα από την καρδιά μου. Την μέρα που γεννήθηκες μπήκα σ΄έναν δρόμο προορισμός μου ήσουνα…

Continue ReadingΠοίηση – Κ Ο Ρ Η Μ Ο Υ –