Ποίηση – Σε χρόνο παρατατικό –

Ποίημα Χείλη που βουβάθηκαν στο κόκκινο της ικεσίας Μάτια που ζευγάρωσαν με το σ΄αγαπώ της νύχτας Λόγια που ειπώθηκαν με την έκρηξη της αυγής κι έμειναν να κοιτάζουν το φως…

Continue ReadingΠοίηση – Σε χρόνο παρατατικό –

Ποίηση – Έλα και παίρνε με . . . –

Ποίημα Έλα και παίρνε με, Απ' του μυαλού τα αδιέξοδα. Όταν τ΄άστρα λάθος, μου δείχνουν μονοπάτι, Άκου την κραυγή μου στην απόλυτη σιωπή, το χέρι άπλωσε βγάλε με απ' το…

Continue ReadingΠοίηση – Έλα και παίρνε με . . . –

Ποίηση – Μην κρύβεις νύχτα τον ήλιο μου –

Ποίημα Μην κρύβεις νύχτα τον ήλιο μου. Το σκοτάδι μετατρέπει σε εφιάλτες τα όνειρα και το μαύρο σκεπάζει τη μνήμη. Μα εγώ θέλω να θυμάμαι τη μέρα που οι βάρβαροι…

Continue ReadingΠοίηση – Μην κρύβεις νύχτα τον ήλιο μου –

Ποίηση – Στον δρόμο –

Ποίημα Σε αυτόν τον δρόμο δεν υπάρχουν εποχές. Στις έρημες άκρες η μοίρα αδυνατεί να γράψει διηγήσεις και επεισόδια. Η εγγραφή γίνεται μέσω της ποίησης αποκλειστικά. Οι λέξεις όμως πεθαίνουν…

Continue ReadingΠοίηση – Στον δρόμο –

Ποίηση – Λειψό Φεγγάρι –

Ποίημα Βαθαίνει η νύχτα Ο ουρανός κατασκότεινος κι η άκρη του άπιαστη. Το φεγγάρι ξεχάστηκε μετρώντας στα κομμένα του δάχτυλα τ' άστρα που χάθηκαν. Τα σύννεφα του ανοίγουν δρόμο να…

Continue ReadingΠοίηση – Λειψό Φεγγάρι –

Ποίηση – ΣΟΝΕΤΟ ΣΤΗ ΣΙΩΠΗ ΤΟΥΣ –

ΣΟΝΕΤΟ ΣΤΗ ΣΙΩΠΗ ΤΟΥΣ Από την ποιητική μου συλλογή «ΣΤΗ ΖΩΗ ΜΑΣ» ...κι ύστερα ήρθε η σιωπή που πήρε τη συγκίνηση, χαρά κι από τη σκέψη τους έκοψε κάθε κίνηση,…

Continue ReadingΠοίηση – ΣΟΝΕΤΟ ΣΤΗ ΣΙΩΠΗ ΤΟΥΣ –

Ποίηση – Δεν απαρνήθηκες ποτέ –

Ποίημα Δεν απαρνήθηκες ποτέ εσύ με βδελυγμία. Ιδέες που στο σύστημα, φέρνανε τρικυμία. Γι` αυτό και φυλακίστηκες, χρόνους ατόφιους δέκα. Και άφησες σε αναμονή, πανέμορφη γυναίκα. Ρεβιζιονιστή σε έλεγαν, οι…

Continue ReadingΠοίηση – Δεν απαρνήθηκες ποτέ –

Ποίηση – Γεύση πικρή –

Ποίημα Γεύση πικρή στα χείλη μου, έμεινε το φιλί σου. Είναι μικρή η αγάπη σου και πλάνη η ζωή σου. Ο έρωτας είναι ομορφιά, κι εγώ σ΄αυτόν πιστεύω. Είναι αγάπη…

Continue ReadingΠοίηση – Γεύση πικρή –

Ποίηση – Και ας κλαις στα παρασκήνια –

Ποίημα Κρύβεσαι. Μα εγώ σε ξέρω. Ήμουν εκεί. Δύστροπη, ανίερη μοίρα, στο στόμα σε φίλησε. Άτρωτος βαφτίστηκες. Με τον χιτώνα της δύναμης σε τύλιξαν. Δηλητήριο η επιβεβλημένη δύναμη. Ποτισμένος καλά,…

Continue ReadingΠοίηση – Και ας κλαις στα παρασκήνια –

Ποίηση – Μ α ρ ι ο ν έ τ α –

Ποίημα   Μια μαριονέτα ξεχασμένη στο σωρό κάποιων ονείρων που έχουν σβήσει από καιρό. Δεμένη ακόμα με τα αόρατα σχοινιά, που τόσα χρόνια τα κρατούσες σταθερά. Καθώς την έστηνες επάνω…

Continue ReadingΠοίηση – Μ α ρ ι ο ν έ τ α –