Ποίηση – Σ κ ι έ ς –
Ποίημα Λένε πως τη νύχτα, στα έρημα καλντερίμια της ζωής, κυκλοφορούν οι σκιές που κρυμμένες κατοικούν εντός μας. Κλέβουν μαύρο από το σκοτάδι, και στους τοίχους σκαρφαλώνουν, ζωγραφίζοντας φιγούρες τρομακτικές…
Ποίηση – Έρωτας, το απόλυτο πρέπει –
Ποίημα Βαδίζουμε με τον έρωτα. Εκείνος Θεός, εμείς θνητοί. Δρόμοι κοινοί. Απόλυτο πρέπει με ορίζοντες ανοιχτούς. Οι πόθοι, ενσαρκώνουν το κάλλος κάνουν ανθρώπινα τα ένστικτα. Μια λατρεία που παράγει αδυναμίες,…
Ποίηση – Οι Ανατολές μου –
Ποίημα Ψυχής ανάταση, πόρτα π’ ανοίγεις, Ανατολή μου. Περιστέρια οι ακτίνες σου, φτεροκοπούν και με γλυκά φιλιά ξεφαντώνουν, ερωτοτροπώντας στο γαλάζιο. Λάθη και αδικαίωτα, νυχτερινά πάθη, εξαγνίζεις και προσδοκίες, άφωνα…
Ποίηση – Σαν το στοιχειό –
Ποίημα Σαν το στοιχειό, γυρνάω μες στο σπίτι. Μάτι δεν κλείνω, εσένα να θυμάμαι. Έχω μπλεχτεί στης μοναξιάς το δίχτυ, φοβάμαι τα όνειρα και δεν κοιμάμαι. Έτσι φαντάζει το στοιχειό…
Ποίηση – Η ΤΕΛΕΤΟΥΡΓΙΑ ΤΟΥ ΧΟΡΟΥ –
Ποίημα Μετά τον εγκλεισμό μου από αρρώστια, κάποτε σε ένα μεγάλο πάρτι ένα βαρύ ζεϊμπέκικο θέλω να χορέψω, με λυγίσματα, στροφές και κινήσεις που αλλάζουν μέσα στον ρυθμό του. Ένα…
Ποίηση – Ήλιε καρδιάς –
Ποίημα Περικοκλάδες οι καημοί και πλάτανοι οι λύπες... Ο ήλιος εξετρύπησε κι εβγήκε απ' τσι τρύπες ! Ήλιε καρδιάς θεραπευτή ήλιε μου ζωοδότη ! Αναντρανίζεις τη ψυχή ήλιε, Αποκορωνιώτη !!!…
Ποίηση – Το μυστικό . . . –
Ποίημα Έχει ένα βάθος το γυαλί ξέρω καλά και το ποτάμι καθαρό σαν μπλε πετράδι. Η βάρκα μαύρη γιατί ξέρει πολλά. κι ο πηγαιμός μου απ΄την Ιθάκη ως τον Άδη.…
Μοντέρνα ποίηση – Σκιά της νύχτας –
Ποίημα Η νύχτα σ΄έντυσε σκιά για να σε τιμωρήσει για να με αφανίσει. Η τιμωρία σου, να σου χαριστεί η τελευταία ανάσα της ζωής, το τελευταίο χάδι της ψυχής. Εσύ,…
Ποίηση – Οι κύκλοι της ζωής –
Ποίημα Μιας ανεξήγητης ζωής μ' έχει πάρει ο άνεμος, που πότε καυτός ψηλά σηκώνει την ψυχή μου και τη λιώνει, πότε ψυχρός χάμω πετάει την ελπίδα μου και την παγώνει.…
Ποίηση – Μέσα μου κατοικεί το σύννεφο –
Ποίημα Ατέλειωτες οι ανηφόρες σου ζωή και σύ, κρατάς σφιχτά το χαλινάρι. Χαλάρωσε τουλάχιστον λίγο τη θηλιά απ' το λαιμό μου, ίσα ίσα να μπορώ το δάκρυ μου να καταπιώ.…
- Go to the previous page
- 1
- …
- 45
- 46
- 47
- 48
- 49
- 50
- 51
- …
- 74
- Go to the next page
Δεν παρακρατούμε τα δικαιώματα