Ποίηση – Κάθε Ματιά Σου –

Ποίημα Κάθε ματιά σου με σκορπά σ΄ανέμους να γυρίζω και όλους τους χτύπους της καρδιάς σε σένα να χαρίζω. Έχω πετάξει στα ψηλά με τα φτερά πού πήρα, απ' τη…

Continue ReadingΠοίηση – Κάθε Ματιά Σου –

Ποίηση – Ο Βράχος –

Ποίημα Παραδοθήκαμε. Αμετροέπειες ηχηρές αποδομούν τη δύναμη της οπτικής γωνίας. Πόλεμοι ματώνουν γειτονιές πρόσωπα σ’ απόγνωση του ίδιου πεπρωμένου. Στους πρόποδες του Γολγοθά ο Σίσυφος διεκδικεί την εύφορη κοιλάδα με…

Continue ReadingΠοίηση – Ο Βράχος –

Ποίηση – Π Α Τ Ρ Ι Δ Α Μ Ο Υ –

Ποίημα Το χώμα σου σκύβω και προσκυνώ Ελλάδα μάνα μου Ακρίτας νά ´μαι στο ψηλότερο βουνό είναι το τάμα μου. Μες ´το Αιγαίο σου Θεά η Λευτεριά Ελλάδα μάνα μου…

Continue ReadingΠοίηση – Π Α Τ Ρ Ι Δ Α Μ Ο Υ –

Ποίηση – Σε Βλέπω να Γελάς –

Ποίημα Κι αν ήσουν Νύχτα γεμάτη πρόσωπα αέρινη σκιά και των ονείρων μια ψευδαίσθηση. Άβυσσος διψασμένη κι αλμύρα στην άκρη των βράχων. Κι αν ήσουν Όνειρο στην ανάσα του ταξιδιού…

Continue ReadingΠοίηση – Σε Βλέπω να Γελάς –

Ποίηση – Η Βροχή –

Ποίημα Χτυπάει η βροχή την πόρτα αδιαφορείς για μένα. Θα΄ναι μεγάλη η μέρα πάλι δίχως εσένα. Κοιτάζω απ' το παράθυρο μήπως σε δω στο δρόμο, είναι απίθανο ποτέ δεν έχεις…

Continue ReadingΠοίηση – Η Βροχή –

Ποίηση – Α σ φ υ κ τ ι ώ –

Ποίημα Ασφυκτιώ στη μοναξιά με πνίγουν αναμνήσεις, όλο θυμάμαι τα παλιά και λέω θα γυρίσεις. Είσαι πληγή μες την καρδιά τού πόνου μου αισθήσεις, στα όνειρα παρηγοριά κι ας είναι…

Continue ReadingΠοίηση – Α σ φ υ κ τ ι ώ –

Μοντέρνα ποίηση – Γ ί ν ε –

Ποίημα Φοβάμαι …για πρώτη φορά … Νιώθω πως όλα είναι παραδομένα ψεύτικα …φτιαχτά. Ποτισμένα μ΄ένα άρωμα υποκριτικής ηδονής που σου ψιθυρίζει … ‘Όλα τα μπορείς’. Όχι …είναι αδύνατο να συμβιβαστώ…

Continue ReadingΜοντέρνα ποίηση – Γ ί ν ε –

Ποίηση – Κάθε απουσία απο τη ζωή μας καθιστά υπόπτους –

Ποίημα Στέκεσαι κάτω από έναν τοίχο μουσκεμένη. Μας έκλεψαν την ζωή και σύ θρηνείς το βρεγμένο σου πουκάμισο. Που ήσουν όταν μαίνονταν η καταιγίδα; Κάθε απουσία από την ζωή, μας…

Continue ReadingΠοίηση – Κάθε απουσία απο τη ζωή μας καθιστά υπόπτους –

Ποίηση – Το δικό μου αστέρι –

Ποίημα Η νύχτα ανοίγει την αγκαλιά της. Με θέρμη σκορπίζει τα φιλιά της. Μα εγώ ένα άστρο μόνο κοιτάζω Είναι εκείνο που του μοιάζω Του εμπιστεύτηκα τα όνειρα μου. Του…

Continue ReadingΠοίηση – Το δικό μου αστέρι –

Ποίηση – Α γ ά π η –

Ποίημα Κι εκεί στο δρόμο των ανθρώπων, άνθρωπος ανάμεσα στις ζωγραφισμένες πορτοκαλιές χωρίς ζουμερά πορτοκάλια σε υψωμένες σημαίες δίχως χέρια κοντάρια στα κύματα στεγνά από δάκρυα μείνε …μείνε να συνεχίσω…

Continue ReadingΠοίηση – Α γ ά π η –