Αφήγημα – ΕΝΑ ΚΟΥΤΙ ΓΑΛΑ ΖΑΧΑΡΟΥΧΟ –

Αφήγημα … Κι εκεί που άνοιγα ψυγείο και ντουλάπια να βολέψω την νυχτερινή πείνα μου -κενό του κενού μου- και τίποτα δεν μπορούσε να ευχαριστήσει την απροσδιόριστη όρεξή μου, ένα…

Continue ReadingΑφήγημα – ΕΝΑ ΚΟΥΤΙ ΓΑΛΑ ΖΑΧΑΡΟΥΧΟ –

Αφήγημα – Η Χιονάτη απ΄ τα Τουρκοβούνια –

Αφήγημα Η ιστορία μας δεν αρχίζει με το μια φορά κι έναν καιρό, σ' έναν τόπο μακρινό , όπως συνηθίζεται στα παραμύθια, γιατί ξέρουμε πότε ακριβώς και πού συνέβη. Επίσης…

Continue ReadingΑφήγημα – Η Χιονάτη απ΄ τα Τουρκοβούνια –

Ποίηση – Δεν γελάμε συχνά. . . –

Ποίημα Δεν γελάμε συχνά δεν γελάμε. Περπατάμε χωρίς να μιλάμε. Τις στιγμές αναμνήσεις κολλάμε το ψυγείο μηνύματα. Οι δουλειές μας αντίθετοι δρόμοι. Το τραπέζι εκείνο ακόμη. κι απ' την άμμο…

Continue ReadingΠοίηση – Δεν γελάμε συχνά. . . –

Σκέψεις – ΤΟ ΠΑΡΑΔΕΙΓΜΑ –

Σκέψεις Όλοι αυτοί οι δημόσιοι άρχοντες, οι διάσημοι (στα κλεινά άστεα και στις πολίχνες) καλλιτέχνες και οι ανωτέρως ιστάμενοι (πνευματικά και οικονομικά), θέλουν οι ζωές τους, στην πληρότητα ή στην…

Continue ReadingΣκέψεις – ΤΟ ΠΑΡΑΔΕΙΓΜΑ –

Σκέψεις – Πρωινές αποχρώσεις –

Σκέψεις Μου αρέσει να ξυπνάω με τις αποχρώσεις του μπλε που μου θυμίζουν τις μέρες που περπατούσαμε μαζί στην αμμώδη ακτή. Όλο αυτό το γαλάζιο, αυτή η ηρεμία που σε…

Continue ReadingΣκέψεις – Πρωινές αποχρώσεις –

ΑΡΘΡΟ – ΕΠΙΚΟΙΝΩΝΙΑΚΕΣ ΔΕΞΙΟΤΗΤΕΣ –

Άρθρο Θα ήθελα να σου επιστήσω την προσοχή σε ορισμένες σημαντικές λεπτομέρειες που ενδεχομένως να μην γνωρίζεις, ωστόσο, είναι κομβικές σε κάθε σου συζήτηση, σε κάθε ομιλία, και κάθε είδους…

Continue ReadingΑΡΘΡΟ – ΕΠΙΚΟΙΝΩΝΙΑΚΕΣ ΔΕΞΙΟΤΗΤΕΣ –

Ποίηση – Μη μιλάς . . . –

Ποίημα Βρέχει καρέκλες Καταιγίδες Κι αστραπές. Λες και τρελάθηκε ο καιρός Κάτω στο νότο. Μα εμείς κουβέρτα Κινητό και καναπές Φαχιτας τσίλι αβοκάντο και καρότο. Ποια μαγική ανατολή ψάχνεις να…

Continue ReadingΠοίηση – Μη μιλάς . . . –

Αφήγημα – Ο δεύτερος εαυτός μου –

Αφήγημα Έχω δύο εαυτούς (και πολλούς πολλούς υπο-εαυτούς που εντάσσονται σε αυτούς). Ο ένας, πασχίζει να είναι συνεπής στα χρειαζούμενα της καθημερινότητας, στα χρονοδιαγράμματα, στις υποχρεώσεις που φέρει ως γονιός,…

Continue ReadingΑφήγημα – Ο δεύτερος εαυτός μου –

Μικρό διήγημα – Υ Π Ο Τ Α Γ Η –

Μικρό διήγημα Τα δάκρυά της, δεν τον συγκινούσαν. Θεωρούσε ότι κάτι τέτοιο ήταν εγωιστικό, κι όχι–απαραίτητα- γνήσιο. Οι γυναίκες κλαίνε για να συγκινήσουν το ακροατήριο, όταν τα επιχειρήματά τους δεν…

Continue ReadingΜικρό διήγημα – Υ Π Ο Τ Α Γ Η –

Αφήγημα – Το πέτρινο πρόσωπό σου –

Αφήγημα Δεν χρειάζεται να βλέπω το θλιμμένο, κενό συνοφρύωμα στο πρόσωπο σου … αυτό το μακρινό βλέμμα σαν να μην αναγνωρίζεις κανέναν. Σαν να αντικρίζω ένα πίνακα σύγχρονης, συναισθηματικής ζωγραφικής…

Continue ReadingΑφήγημα – Το πέτρινο πρόσωπό σου –