Ποίηση – Αμετάκλητη συνέπεια –

Ποίημα Ένα παράθυρο ήταν αρκετό για να μπει το φως κι ο αέρας. Τα παράθυρα χτίστηκαν γιατί ο αέρας μύριζε μπαρούτι κι αποσύνθεση. Ο ήλιος δεν έφτανε τώρα τις ψυχές.…

Continue ReadingΠοίηση – Αμετάκλητη συνέπεια –

Ποίηση – Στον κόσμο μου –

Ποίημα Αφήστε με στον κόσμο μου αφήνω το δικό σας Δεν το γουστάρω άλλο πια το σάπιο σκεπτικό σας. Άλλα είναι αυτά που λαχταρώ κι άλλα μαζί σας βρίσκω Για…

Continue ReadingΠοίηση – Στον κόσμο μου –

Διηγηματικές Ιστορίες – Το δόντι του Δημάρχου –

Διήγηση Ο οδοντίατρος ξεκίνησε ξανά το τρόχισμα της τεχνητής οδοντοστοιχίας. Συμπεριφερόταν σαν να μη είχε μεσολαβήσει τίποτε άλλο. Μέσα του βέβαια ένιωθε την ικανοποίηση της εκδίκησης για τον πόνο που…

Continue ReadingΔιηγηματικές Ιστορίες – Το δόντι του Δημάρχου –

Ποίηση – Ο αήττητος χρόνος –

Ποίημα Ρητή η εντολή του δικτάτορα Χρόνου. Απαγόρευση Ονείρων, διατάζει. Αντιστέκεται η Νιότη. Στα μάτια τον κοιτάζει. Μετράει το μπόι της. «Θα σε νικήσω» φωνάζει. Μα εκείνος… ξέρει. Αήττητη η…

Continue ReadingΠοίηση – Ο αήττητος χρόνος –

Ποίημα – Ένα βήμα εντός σου –

Ποίημα Την «ευνομούμενη» ένταξη ανιδιοτελώς υπηρετείς. Φοβάσαι, της χαράς την ηδονιστική επανάσταση. Ένα βήμα εκτός. Η παρέκκλιση τρομάζει. Προβεβλημένη η «ιδανική» ασφάλεια το βηματισμό σου… Οριοθετεί Ένα βήμα εκτός. Κοφτερές…

Continue ReadingΠοίημα – Ένα βήμα εντός σου –

Ποίηση – Λάθος Εκτίμηση –

Ποίηση Πανδαμάτορα τον έχρισες Άπληστε θνητέ, που την Αθανασία πόθησες. Μα πρώτο εσένα δάμασε. Την ορμή και το πάθος σου. Γιατρό τον βάφτισες ύστερα. Μα αντί για βάλσαμο, αλάτι έριχνε…

Continue ReadingΠοίηση – Λάθος Εκτίμηση –

Ποίηση – Μα ο Δίας είχε πεθάνει –

Ποίημα Μην τον φοβάσαι τον ωκεανό Πάνω του θα περπατήσουμε. Τον Έρωτα για να πιαστώ μου έδωσες. Νεογέννητη ερωμένη εγώ τυφλά ακολούθησα. Κοίτα τα λάβαρα, για μας ανεμίζουν. Μία δρασκελιά…

Continue ReadingΠοίηση – Μα ο Δίας είχε πεθάνει –
Read more about the article Ποίηση – Οι Αποκλίνοντες –
//pixabay.com/photos/

Ποίηση – Οι Αποκλίνοντες –

Ποίημα Αντιπαθώ τις φωτισμένες λεωφόρους. Απρόσωπες σκυθρωπές φιγούρες που υποκρίνονται την ευδαιμονία, συνωστίζονται στο τέρμα τους. Φεύγω. Μικρές κοινότητες «παραστρατημένων», ειλικρινώς μετανοημένων, πρώην ανόητων… Αναζητώ. Ποιος αλήθεια πιστεύει πως αν…

Continue ReadingΠοίηση – Οι Αποκλίνοντες –