Μοντέρνα ποίηση – Συνεχίζω… να Σκάβω –

Μοντέρνα ποίηση * Ποίημα Σκάβω ιδρωμένη το χώμα που φύτεψες την ψυχή σου. Σκάβω ακούραστα Ματώνω τα δάχτυλα λίγες ανάσες πριν σου χάιδευαν με θράσος τα μαλλιά. Λίγες… πολλές… Ποιός…

Continue ReadingΜοντέρνα ποίηση – Συνεχίζω… να Σκάβω –

Μοντέρνα ποίηση – Μέσα στην Ομίχλη –

Μοντέρνα ποίηση * Ποίημα Μέσα στην ομίχλη -που συμμάχησε μαζί μου από οίκτο- βγήκα να σ΄ αποχαιρετήσω. Ν΄ αντικρύσω ακόμη μια φορά αυτόν που όλο το βράδυ πολέμαγε με την…

Continue ReadingΜοντέρνα ποίηση – Μέσα στην Ομίχλη –

Μοντέρνα ποίηση – Ξύλο Γεμάτο Ρόζους –

Μοντέρνα ποίηση * Ποίημα Σε ένα σπίτι ξύλινο, γεμάτο ρόζους από τους κορμούς στον τοίχο, να στάζει ρετσίνι, σαν δάκρυα από γερασμένα μάτια, ζω. Σε ένα σπίτι άδειο, όπως οι…

Continue ReadingΜοντέρνα ποίηση – Ξύλο Γεμάτο Ρόζους –

Μοντέρνα ποίηση – Ατίθαση Δερματοστιξία –

Μοντέρνα ποίηση * Ποίημα Ατίθασες κρυμμένες μέσα σε σκοτεινές σκέψεις, αποφασισμένες να διοικήσουν ποτέ ξανά να διοικηθούν, ορκισμένες να ξεστομίσουν ανάγωγο μυστικό, κατάφεραν όλες τους να γίνουν δερματοστιξία, γελώντας δυνατά……

Continue ReadingΜοντέρνα ποίηση – Ατίθαση Δερματοστιξία –

Αφήγημα – Η Σιωπή που Έσπασε –

Αφήγημα Η ιστορία άρχισε σαν καθημερινότητα, με πρόσωπα που έμοιαζαν συνηθισμένα και με μια οικογένεια που πίστευε πως αντέχει τα πάντα. Μια μάνα, δυο εγγόνια, μια κόρη, κι ένας άντρας…

Continue ReadingΑφήγημα – Η Σιωπή που Έσπασε –

Σκέψεις – Σαν προσευχή –

Σκέψεις Θεέ της γραφής, φύλαγέ με, από τις λέξεις, που ο όχλος -στη θέα του ξένου αίματος- κραυγάζει στις αρένες. Φύλαγέ με απ’ τη μέθη του αλάθητου. Το δάχτυλο να…

Continue ReadingΣκέψεις – Σαν προσευχή –

Σκέψεις – Σταύρωση… Ιερή Ανάσταση –

Σκέψεις Άγιο Πάσχα! Μεγάλη εβδομάδα των Παθών. Σ' ένα οδοιπορικό προς το Θείο δράμα. Η διαδρομή Του προς την Σταύρωση ... Η κορυφωση της λαμπρότητας Του την Αγία ώρα της…

Continue ReadingΣκέψεις – Σταύρωση… Ιερή Ανάσταση –

Ποίηση – Πνοές Χειλιών –

Ποίημα Χαράξαμε της ζωής τα βήματα και φωλιάζει στη σκέψη μια μικρή κλωστή ανάμνησης. Μια χούφτα στιγμές... Πνοές χειλιών. Ψυχής γεννήματα. Ποτισμένη θύελλα στα ξέφτια της λαβωμένης σάρκας. Ωκεανός στεναγμών…

Continue ReadingΠοίηση – Πνοές Χειλιών –

Ποίηση – Ότι αγγίζει την ψυχή –

Ποίημα Πολλά δέχεται η ψυχή, μέσα της και βαραίνει, στοιβάζονται μέσα βαθειά, χαρά ,πίκρα χορταίνει. Κάνει την διαλογή, βλέπει τι να πετάξει, όσα γουστάρει κι αγαπά, τα βάζει σε μιά…

Continue ReadingΠοίηση – Ότι αγγίζει την ψυχή –

Ποίηση – ΤΡΕΝΑ ΠΟΥ ΦΕΥΓΟΥΝ –

Ποίημα Υπάρχουν τρένα που φεύγουν με βιασύνη. Σφυρίζουν σαν να υπόσχονται προορισμό. Μα δεν φτάνουν. Περνούν από σταθμούς μισοσβησμένους, από βλέμματα που περιμένουν ακόμη με ένα εισιτήριο χωρίς ημερομηνία. Κουβαλούν…

Continue ReadingΠοίηση – ΤΡΕΝΑ ΠΟΥ ΦΕΥΓΟΥΝ –