Μοντέρνα ποίηση – Ξύλο Γεμάτο Ρόζους –
Μοντέρνα ποίηση * Ποίημα Σε ένα σπίτι ξύλινο, γεμάτο ρόζους από τους κορμούς στον τοίχο, να στάζει ρετσίνι, σαν δάκρυα από γερασμένα μάτια, ζω. Σε ένα σπίτι άδειο, όπως οι…
Μοντέρνα ποίηση – Ατίθαση Δερματοστιξία –
Μοντέρνα ποίηση * Ποίημα Ατίθασες κρυμμένες μέσα σε σκοτεινές σκέψεις, αποφασισμένες να διοικήσουν ποτέ ξανά να διοικηθούν, ορκισμένες να ξεστομίσουν ανάγωγο μυστικό, κατάφεραν όλες τους να γίνουν δερματοστιξία, γελώντας δυνατά……
Αφήγημα – Η Σιωπή που Έσπασε –
Αφήγημα Η ιστορία άρχισε σαν καθημερινότητα, με πρόσωπα που έμοιαζαν συνηθισμένα και με μια οικογένεια που πίστευε πως αντέχει τα πάντα. Μια μάνα, δυο εγγόνια, μια κόρη, κι ένας άντρας…
Σκέψεις – Σαν προσευχή –
Σκέψεις Θεέ της γραφής, φύλαγέ με, από τις λέξεις, που ο όχλος -στη θέα του ξένου αίματος- κραυγάζει στις αρένες. Φύλαγέ με απ’ τη μέθη του αλάθητου. Το δάχτυλο να…
Σκέψεις – Σταύρωση… Ιερή Ανάσταση –
Σκέψεις Άγιο Πάσχα! Μεγάλη εβδομάδα των Παθών. Σ' ένα οδοιπορικό προς το Θείο δράμα. Η διαδρομή Του προς την Σταύρωση ... Η κορυφωση της λαμπρότητας Του την Αγία ώρα της…
Ποίηση – Πνοές Χειλιών –
Ποίημα Χαράξαμε της ζωής τα βήματα και φωλιάζει στη σκέψη μια μικρή κλωστή ανάμνησης. Μια χούφτα στιγμές... Πνοές χειλιών. Ψυχής γεννήματα. Ποτισμένη θύελλα στα ξέφτια της λαβωμένης σάρκας. Ωκεανός στεναγμών…
Ποίηση – Ότι αγγίζει την ψυχή –
Ποίημα Πολλά δέχεται η ψυχή, μέσα της και βαραίνει, στοιβάζονται μέσα βαθειά, χαρά ,πίκρα χορταίνει. Κάνει την διαλογή, βλέπει τι να πετάξει, όσα γουστάρει κι αγαπά, τα βάζει σε μιά…
Ποίηση – ΤΡΕΝΑ ΠΟΥ ΦΕΥΓΟΥΝ –
Ποίημα Υπάρχουν τρένα που φεύγουν με βιασύνη. Σφυρίζουν σαν να υπόσχονται προορισμό. Μα δεν φτάνουν. Περνούν από σταθμούς μισοσβησμένους, από βλέμματα που περιμένουν ακόμη με ένα εισιτήριο χωρίς ημερομηνία. Κουβαλούν…
Μοντέρνα ποίηση – Έρωτας / Κερί –
Μοντέρνα ποίηση * Ποίημα Ώρες ώρες ανάβω ένα κερί και κάθομαι και το κοιτάζω, πώς αυτή η φλόγα, αυτή η κάψα, αυτό που δεν αγγίζεις, πώς καίει και λιώνει. Έρωτας…
Μοντέρνα ποίηση – Παρών όσο και… Απών –
Μοντέρνα ποίηση * Ποίημα Για μια στιγμή… όρθια, γυμνή, πόδια βυθισμένα στην οργωμένη γη πατώντας τους σπόρους -που ξεσκέπαστοι κρυώνουν- ενώ γαργαλούν τις πατούσες που έκαψε η λάβα της ζωής.…
- Go to the previous page
- 1
- …
- 7
- 8
- 9
- 10
- 11
- 12
- 13
- …
- 196
- Go to the next page
Δεν παρακρατούμε τα δικαιώματα