Ερωτική επιστολή – Γράμματα ψυχής (4) –
Ερωτική Επιστολή Αγαπημένη μου, Θέλω τόσο πολύ να σου γράψω για την ανιδιοτελή αγάπη που νιώθω για σένα, αλλά δυστυχώς δε γεννήθηκα ποιητής να γράφω όμορφα λόγια, ικανά να συγκινήσουν…
Παραμύθι – Η νεράιδα και οι φίλες της –
Παραμύθι Στο όμορφο δάσος,στην άκρη του μικρού μας χωριού,δίπλα στο ποταμάκι με το γάργαρο νεράκι...Ζούσαν τα πιο χαρούμενα ζωάκια.Ομορφα σκιουράκια, κουνελάκια μα και ζωηρά λιονταράκια,γλυκά αρκουδάκια.Χαριτωμενα πουλάκια που τιτίβιζαν χαρωπά.Κι…
Ποίηση – ΧΑΘΗΚΑΜΕ –
Ποίηση Χαθήκαμε... Έτσι, απλά... Χαθήκαμε... Περιμένοντας... Γυρνώντας... Γελώντας... Γυρεύοντας... Μετρώντας ,χαοτικά διαστήματα με αυταπάτες... Μετρώντας, το ύψος μας, σε ανακλάσεις βιτρινών.. Μετρώντας, σιωπές, άηχων τηλεφώνων... Μετρώντας, αναιρέσεις παρορμήσεων... Μετρώντας, σελίδες…
Σκέψεις – Αρμονία * Βιβλίο –
Σκέψεις Ορμώμενη, από μια φίλη μου αγαπημένη, κολλητή απ΄τα χρόνια τα νεανικά, με δύο της λόγια άνοιξε τα κιτάπια του νου ξανά.! Ως ερέθισμα, αν γράφω ποιήματα όπως στης εφηβείας…
Ποίηση – ΟΙ ΑΝΘΡΩΠΟΙ ΤΟΥ ΜΑΗ –
Ποίημα Μη με ρωτάς, πού πήγαν εκείνοι οι άνθρωποι του Μάη, Μαρία... Τι να σου πω, τώρα κι εγώ; Υπήρξαν στο χθες... Είχαν για ευαγγέλιο, το αλφαβητάρι του ήλιου... Μια…
Αφήγημα – ‘ Φεύγω ‘ –
Αφήγημα Ένα... δυο... τρία... τέσσερα.... Είναι δυνατόν οι αριθμοί να μετρούνται τόσο αργά; Παλεύω να συγκρατήσω το βλέμμα χαμηλωμένο, δε θέλω να το σηκώσω, δε θέλω να απελευθερώσω τον θυμό…
Αφήγημα – Ο ήρωας της θυγατέρας –
Αφήγημα Ο σοφός λαός ψιθυρίζει μεταξύ αστείου και σοβαρού πως ο πρώτος έρωτας κάθε μικρής θυγατέρας είναι ο πατέρας της. Ο όμορφος αρρενωπός ήρωας, με το βαθύ βλέμμα γεμάτο μυστήριο,…
Αφιερωμένο – Σαν σήμερα . . . –
Αφιερωμένο Σαν σήμερα.... μια μέρα βροχερή που οι μοίρες αποφάσισαν να σημαδέψουν την ψυχή, να της ορίσουν μονοπάτι, Γολγοθά και έναν έρωτα βασανιστή γεννήθηκες. Πήρες την πρώτη ανάσα ως διάδοχος…
Αφήγημα – Η φιγούρα και η πριγκίπισσα –
Αφήγημα Έβαλα το κλειδί και σφραγίζοντας τα μάτια το γύρισα προς τα δεξιά, για ν΄ανοίξει η εξώπορτα του πατρικού... Επίτηδες έσπρωξα με δύναμη για να την ανοίξω διάπλατα, σε περίπτωση…
Αφήγημα – Μια γκρίζα θάλασσα ελπίδα –
Αφήγημα Νευρική, αμήχανη και μ΄ένα αίσθημα φόβου να παλεύει να βγει στην επιφάνεια, προσπαθώ να μείνω ακίνητη και ταυτόχρονα να το καταπνίξω. Δεν τρέφω ψευδαισθήσεις, δε θα τα καταφέρω... Φοβάμαι…
- Go to the previous page
- 1
- …
- 83
- 84
- 85
- 86
- 87
- 88
- 89
- …
- 196
- Go to the next page
Δεν παρακρατούμε τα δικαιώματα