Τριλογία Ποίησης – Εριφύλη Πουλάκη –
Ποίηση Ανάμεσα σε δύο ανάσες Ανάμεσα σε δύο σιωπές τ΄όνομά σου ανθίζει, σαν μυστικό που η ψυχή βαθιά της ψιθυρίζει, κι εκεί που ο νους ρωτά «τι είν’ αλήθεια, τι…
Μοντέρνα ποίηση – Συνεχίζω… να Σκάβω –
Μοντέρνα ποίηση * Ποίημα Σκάβω ιδρωμένη το χώμα που φύτεψες την ψυχή σου. Σκάβω ακούραστα Ματώνω τα δάχτυλα λίγες ανάσες πριν σου χάιδευαν με θράσος τα μαλλιά. Λίγες… πολλές… Ποιός…
Μοντέρνα ποίηση – Μέσα στην Ομίχλη –
Μοντέρνα ποίηση * Ποίημα Μέσα στην ομίχλη -που συμμάχησε μαζί μου από οίκτο- βγήκα να σ΄ αποχαιρετήσω. Ν΄ αντικρύσω ακόμη μια φορά αυτόν που όλο το βράδυ πολέμαγε με την…
Μοντέρνα ποίηση – Ξύλο Γεμάτο Ρόζους –
Μοντέρνα ποίηση * Ποίημα Σε ένα σπίτι ξύλινο, γεμάτο ρόζους από τους κορμούς στον τοίχο, να στάζει ρετσίνι, σαν δάκρυα από γερασμένα μάτια, ζω. Σε ένα σπίτι άδειο, όπως οι…
Μοντέρνα ποίηση – Ατίθαση Δερματοστιξία –
Μοντέρνα ποίηση * Ποίημα Ατίθασες κρυμμένες μέσα σε σκοτεινές σκέψεις, αποφασισμένες να διοικήσουν ποτέ ξανά να διοικηθούν, ορκισμένες να ξεστομίσουν ανάγωγο μυστικό, κατάφεραν όλες τους να γίνουν δερματοστιξία, γελώντας δυνατά……
Αφήγημα – Η Σιωπή που Έσπασε –
Αφήγημα Η ιστορία άρχισε σαν καθημερινότητα, με πρόσωπα που έμοιαζαν συνηθισμένα και με μια οικογένεια που πίστευε πως αντέχει τα πάντα. Μια μάνα, δυο εγγόνια, μια κόρη, κι ένας άντρας…
Σκέψεις – Σαν προσευχή –
Σκέψεις Θεέ της γραφής, φύλαγέ με, από τις λέξεις, που ο όχλος -στη θέα του ξένου αίματος- κραυγάζει στις αρένες. Φύλαγέ με απ’ τη μέθη του αλάθητου. Το δάχτυλο να…
Ποίηση – Πνοές Χειλιών –
Ποίημα Χαράξαμε της ζωής τα βήματα και φωλιάζει στη σκέψη μια μικρή κλωστή ανάμνησης. Μια χούφτα στιγμές... Πνοές χειλιών. Ψυχής γεννήματα. Ποτισμένη θύελλα στα ξέφτια της λαβωμένης σάρκας. Ωκεανός στεναγμών…
Ποίηση – ΤΡΕΝΑ ΠΟΥ ΦΕΥΓΟΥΝ –
Ποίημα Υπάρχουν τρένα που φεύγουν με βιασύνη. Σφυρίζουν σαν να υπόσχονται προορισμό. Μα δεν φτάνουν. Περνούν από σταθμούς μισοσβησμένους, από βλέμματα που περιμένουν ακόμη με ένα εισιτήριο χωρίς ημερομηνία. Κουβαλούν…
Μοντέρνα ποίηση – Έρωτας / Κερί –
Μοντέρνα ποίηση * Ποίημα Ώρες ώρες ανάβω ένα κερί και κάθομαι και το κοιτάζω, πώς αυτή η φλόγα, αυτή η κάψα, αυτό που δεν αγγίζεις, πώς καίει και λιώνει. Έρωτας…
- Go to the previous page
- 1
- …
- 3
- 4
- 5
- 6
- 7
- 8
- 9
- …
- 30
- Go to the next page
Δεν παρακρατούμε τα δικαιώματα