Μοντέρνα ποίηση – Έφυγες βιαστικά –
Πεζο-ποίημα Έφυγες βιαστικά... Το δαντελένιο μαντήλι, που τόσο ταίριαζε με το πέπλο σου Τα δάκρυα της Παναγιάς, που σου φόρεσε στον λαιμό η μάνα Τα λουλούδια, που σου στόλισαν οι…
Πεζο-ποίημα – Π ο ί η σ η ! ! ! –
Πεζο-ποίημα Ποίηση!!! Αδέσμευτη, αχαρακτήριστη, θαυματουργή! Με τόλμη, δημιουργία, με μαεστρία φιλοτεχνημένη, γίνεσαι ιδιαίτερη, ξεχωριστή! Σαν αεράκι τρυφερό, χαδιάρικο, με του έρωτα το νεύμα το νοερό το πολύ ελκυστικό! Αγγίζεις την…
Πεζο-ποίημα – Η Ελεημοσύνη του Σκοταδιού (μέρος δεύτερο) –
Πεζο-ποίημα (μέρος δεύτερο) Αρχίζεις να τρέχεις, σε ρυθμό αποσύνθεσης του σώματός σου... Η πορεία σου τεθλασμένη, στην απρόβλεπτη τροχιά της απόγνωσης... Δεν σε νοιάζει, πόσα τραπεζάκια, ρίχνεις χάμω στο πέρασμα…
Πεζο-ποίημα – Η ΕΛΕΗΜΟΣΥΝΗ ΤΟΥ ΣΚΟΤΑΔΙΟΥ (πρώτο μέρος)
Πεζο-ποίημα Περιηγήθηκες στον κόσμο του φωτός στην απατηλή λάμψη χρυσών μανδαρίνων, κλόουν, γελωτοποιών, κομπάρσων, μιας εμβόλιμη πράξης, φωτεινής ουτοπίας, πριν κλείσει οριστικά η αυλαία, μιας παράστασης, ανηλεότητας του πρόσκαιρου... Το…
Πεζό-ποίημα – Εκείνος & Εκείνη –
Πεζο-ποίημα Γνωρίστηκαν χωρίς να το σχεδιάζουν Έτσι όπως γνωρίζονται οι άνθρωποι τυχαία Τον θαύμαζε εκείνη .. πολύ Κάτι διέκρινε εκείνος ..Απροσδιόριστο Μιλούσαν χωρίς ποτέ να έχουν ειδωθεί Οικεία ..σαν να…
Πεζό-ποίημα – Είναι κάτι άνθρωποι. . . –
Πεζο-ποίημα Είναι κάποιοι άνθρωποι που περνούν από δίπλα σου αφήνουν ένα χαμόγελο στις πλάτες σου και συνεχίζουν δίχως να σε τρομάξουν με τον κρότο τους. Είναι εκείνοι που ως συνήθως…
Διοξείδιο της ασφυξίας – Ποίημα
Διοξείδιο της ασφυξίας (για το ατιμώρητο έγκλημα στα Τέμπη) Και εντάξει πες, οι νεκροί είναι νεκροί, έπαψαν να αναπνέουν. Οι ζωντανοί, όμως, δε δικαιούνται να έχουν γεμάτες φιάλες οξυγόνου; Δε…
Πεζο-ποίημα – ΚΡΑΥΓΗ ΣΩΤΗΡΙΑΣ –
Πεζό-ποίημα Τι κρίμα να μην μπορώ να σπάσω τον πάγο, που σφραγίζει βαριά τα χτυποκάρδια μου και ασυναίσθητα να βγάλω στο φως, όλες τις κρυφές επιθυμίες και τα όνειρα, που…
Πεζο-ποίημα – ΟΥΡΑΝΙΑ ΑΥΤΟΚΡΑΤΟΡΙΑ –
Πεζο-ποίημα Η αυτοκρατορία του ουρανού είναι ένα ποτάμι που ανεβαίνει τραχιές οροσειρές και απάτητα βουνά. Ξεκίνησε από την πέτρα, πέρασε στο κύτταρο, και τέλος έφτιαξε εμάς: τον άνθρωπο, κανείς ακριβώς…
Μοντέρνα ποίηση – Στην αγκαλιά του Κουασιμόδου. . . –
Μοντέρνα ποίηση * Πεζο-ποίημα Στην αγκαλιά του Κουασιμόδου Ένας κόσμος ακαταλαβίστικος, σκοτεινός, γεμάτος μικρές ιστορίες φόνων, που κάθε βράδυ ένας δακρυσμένος Κουασιμόδος μου διηγείται. . . Είμαι μάλλον η παρηγοριά…
Δεν παρακρατούμε τα δικαιώματα