Ποίηση – ΟΝΕΙΡΟ ΝΑ ΓΙΝΕΙΣ ΝΑ ΜΗΝ ΞΕΧΑΣΤΕΙΣ –

Ποίημα Παγωμένες σκέψεις αμφισβητούν το επαρκές συμβιβασμό που τυφλώνει το κορμί σου. Ο Ήλιος πέρα φοβάται να βγει, να ζωντανέψει ακόμα μια όμορφη μέρα, γεμάτη δροσοσταλίδες. Αμφισβητείται το χρώμα της…

Continue ReadingΠοίηση – ΟΝΕΙΡΟ ΝΑ ΓΙΝΕΙΣ ΝΑ ΜΗΝ ΞΕΧΑΣΤΕΙΣ –

Ποίηση – Τοκογλύφος της αγάπης –

Ποίημα Δεν θέλω δανεικά φιλιά. Ούτε δανεικές αγκαλιές. Ούτε δανεικό φεγγάρι θέλω. Ερωτήσεις απαντήσεις το ίδιο αιχμηρές, ξύνουν την πληγή με τέχνη. Μια θάλασσα μου έταξες κι αυτή δανεική. Η…

Continue ReadingΠοίηση – Τοκογλύφος της αγάπης –

Ποίηση – Ν ο σ τ α λ γ ί α –

Ποίημα Μάνα μ’ έφερες στον κόσμο δίχως προίκα και βαλίτσα ήθελε να με βαφτίσει ο τρελός ο Κουκουλίτσας. Μάνα, μ’ έφτυσε στο στόμα το ‘κανε για να του μοιάσω γι’…

Continue ReadingΠοίηση – Ν ο σ τ α λ γ ί α –

Ποίηση – Οι άγνωστες λέξεις –

Ποίημα Ξεχασμένη ζωή στα σκοτάδια του φταίω. θα σε βρώ στη σιωπή, στον ακίνητο κόσμο των κρυμμένων γιατί Θα σε βρώ στη στιγμή που 'χει ο χρόνος παγώσει Στη ψυχή…

Continue ReadingΠοίηση – Οι άγνωστες λέξεις –

Ποίηση – Κομμάτια αλήθειας –

Ποίημα   Κομμάτια στη γη πεταμένα, στους δρόμους χαμένα, στα χρόνια αφημένα Γυαλιά σκορπισμένα, σπασμένα, τρυπάνε του ονείρου το φως Καράβια, μισά βουλιαγμένα, δεν ζουν, δεν πεθαίνουν Αργά που περνάει…

Continue ReadingΠοίηση – Κομμάτια αλήθειας –

Ποίηση – ‘ Άφησε με ν΄αγγίξω τ΄αστέρια ‘

Ποίημα Άφησέ με να αγγίξω άφησέ με να πέσω σε έναν ωκεανό γεμάτο αστέρια και να βυθιστώ μέσα σε αυτόν να πάρω από τη λάμψη τους να μου δώσουν λίγο…

Continue ReadingΠοίηση – ‘ Άφησε με ν΄αγγίξω τ΄αστέρια ‘

Η δική τους σταγόνα – Γιώργος Τσιβελέκος – Ποίημα

Η δική τους σταγόνα* Εκείνη στεκόταν πάνω απ’ το προσκέφαλό του. Ξαγρυπνούσε σκουπίζοντάς του τον ιδρώτα που έτρεχε ασταμάτητα απ’ το μέτωπο, παρόλο που δεν ήταν εμπύρετος. Κάθε φορά που…

Continue ReadingΗ δική τους σταγόνα – Γιώργος Τσιβελέκος – Ποίημα

Ποίηση – Το γκρίζο σου ζωή –

Ποίημα Το τσιγάρο πού ανάβω πόσο φαίνεται γλυκό σβήνει η γεύση του στα χείλη στο φιλί σου το πικρό. Ζωή μου δε σε προσκυνώ εγώ δε γονατίζω όσο μου φόρτωσες…

Continue ReadingΠοίηση – Το γκρίζο σου ζωή –

Ποίηση – Τ α ξ ί δ ε ψ α –

Ποίημα Ταξίδεψα μια μέρα στην ουρά ενός ουράνιου τόξου, καθώς γεννιόταν από μιά καταιγίδα. Αγάπησα τα χρώματα τής ίριδας, μα λάτρεψα τα νοτισμένα βλέφαρα τού σύννεφου, τής βροχής την αγκαλιά,…

Continue ReadingΠοίηση – Τ α ξ ί δ ε ψ α –

Μοντέρνα ποίηση – Χ Α Ρ Α Κ Ι Ε Σ –

Ποίημα Παλεύω να γίνω αέρας... να γίνω σκόνη... να γίνω αόρατη ψυχή να χαθώ σε δρόμους που κανείς δε γνωρίζει να σταθώ σε σοκάκια που κανείς δεν ξεμυτίζει να γίνω…

Continue ReadingΜοντέρνα ποίηση – Χ Α Ρ Α Κ Ι Ε Σ –