Σκέψεις – ΨΥΧΕΣ ΦΩΤΕΙΝΕΣ –

Σκέψεις Υπάρχουν άνθρωποι που έρχονται στη ζωή μας αθόρυβα, σαν το πρώτο φως της αυγής που δε ζητά να το προσέξεις. Δε δίνουν μεγάλες υποσχέσεις, δεν υψώνουν τη φωνή τους·…

Continue ReadingΣκέψεις – ΨΥΧΕΣ ΦΩΤΕΙΝΕΣ –

Ποίηση – ΜΙΛΑ ΜΟΥ –

Ποίημα Ένα λιγνό φως σέρνεται κάτω από τις γρίλιες Σ' ακούω να μου μιλάς ψιθυριστά Δεν καταλαβαίνω τη γλώσσα της χλόης μήτε εκείνη των σπουργιτιών στη φυλλωσιά της λεύκας. Μίλα…

Continue ReadingΠοίηση – ΜΙΛΑ ΜΟΥ –

Ποίηση – ΧΑΜΕΝΟΣ ΚΡΙΝΟΣ –

Ποίημα Με μαύρα σύννεφα ο ουρανός πυκνώνει και οι ψυχές που διψασμένες μένουν, εκλιπαρούν νερό που θ’ ανυψώνει, ανάσες τους που αργοπεθαίνουν. Μα χάρη δε τους κάνει ούτε εκείνος, που…

Continue ReadingΠοίηση – ΧΑΜΕΝΟΣ ΚΡΙΝΟΣ –

Ποίηση – Μ έ θ ε ξ ι ς –

Ποίημα Σε ποθώ και σε λαχταρώ σαν να΄μαστε από πάντα ερωτευμένοι, εσύ και εγώ. Και σε καρτερώ και σε θέλω και τολμώ, ανάμεσα στους δειλούς, να χάνω τον κόσμο να…

Continue ReadingΠοίηση – Μ έ θ ε ξ ι ς –

Μοντέρνα ποίηση – Ψ Ι Λ Ο Β Ρ Ο Χ Ι –

Σκέψεις Ψιλοβρέχει θυμό σε πύρινο βυθό Ψιλοβρέχει δάκρυ σε χώμα διψασμένο θόλωσε το τζάμι από ανάσα καυτής θύμησης, οι κύκλοι έκλεισαν, οι θύρες σφάλισαν. Κρύφτηκαν οι φρουροί της πύλης σε…

Continue ReadingΜοντέρνα ποίηση – Ψ Ι Λ Ο Β Ρ Ο Χ Ι –

Σκέψεις – Η Σιωπή της Αγάπης του Ανδρέα Παναγιωτάκη –

Σκέψεις Η μεγαλύτερη θλίψη που μπορεί να υποφέρει ένα άτομο δεν είναι η πείνα, η φτώχεια ή ακόμη και ο θάνατος. Είναι κάτι πιο αθόρυβο, πιο ύπουλο, πιο βαθύ. Είναι…

Continue ReadingΣκέψεις – Η Σιωπή της Αγάπης του Ανδρέα Παναγιωτάκη –

Ποίηση -Άφες ημίν . . .

Ποίημα Στην απαλάμη μου ο δρόμος της ζωής μικραίνει, και στου καρπού μου το εκκρεμές, χαμήλωσε ο παλμός από το τικ τακ του... Απέναντι πέρασε βλοσυρός ο θάνατος η παγωμένη…

Continue ReadingΠοίηση -Άφες ημίν . . .

Σκέψεις – Η Ιστορία που κάποτε Ζητήσαμε –

Σκέψεις Μην αφήσεις να μπει στο μυαλό σου ένας άνθρωπος που δεν μπορεί να αφηγηθεί την ιστορία του. Γιατί η αγάπη θέλει ρίζες. Θέλει προέλευση. Θέλει να ξέρεις από πού…

Continue ReadingΣκέψεις – Η Ιστορία που κάποτε Ζητήσαμε –

Ποίηση – Στα Χείλη Καημός –

Ποίημα Μαραζώνεις, ανθέ μου; Γιατί πικραίνεσαι; Μην είν' τα χείλη- που νεκρούς ανασταίνουν; Μην είν' τα ρόδα- που χλομά ξαποσταίνουν; Μην είν' οι θάλασσες- που γοργά εξατμίζονται; Είναι του κόκκινου…

Continue ReadingΠοίηση – Στα Χείλη Καημός –

Σκέψεις ~Το ξεκίνημα της ζωής~

Σκέψεις Απαλά ξεκινά η καινούργια μέρα. Οι πρώτες αχτίνες του ήλιου ξεπροβάλουν με χαρούμενη διάθεση. Πάντα έχουν χαρούμενη διάθεση για κάτι καινούργιο που έρχεται. Κάτι που θα ξετυλίξει η μέρα…

Continue ReadingΣκέψεις ~Το ξεκίνημα της ζωής~