Μοντέρνα ποίηση – Το κορίτσι της χαράς –
Ποίημα Το κορίτσι της χαράς, έτσι φώναξες δυνατά. Μετά με κράτησες απ΄το χέρι και ξεκίνησες να γράφεις στους τοίχους πως ερωτεύθηκες τη χαρά. Πετούσαμε μαζί με χιλιάδες μπαλόνια γεμάτα γέλια,…
Μοντέρνα ποίηση – Η σκιά ενός φαντάσματος –
Ποίημα Η σκιά ενός φαντάσματος, αυτό απέμεινα. Μια φιγούρα που ταξιδεύει στα σκοτεινά και αναζητά κάπου να ξαποστάσει, να κρυφτεί σε μια αγκαλιά. Ποιος ν΄αγκαλιάσει όμως την κατάρα, το φόβο,…
Μοντέρνα ποίηση – Λ Ι Μ Α Ν Ι Α –
Ποίημα Θυμήσου εκείνη τη νύχτα σ΄εκείνο το παλιό λιμάνι, που το χώμα του μύριζε βροχή, ανάσες από αλκοόλ και τρύπιες νυχτερινές ηδονές, χωρίς ξεσκέπαστα σώματα. Πόρνες που κουβαλούσαν μεθυσμένους γέρους.…
Ποίηση – Αναμμένα κεριά της προσμονής –
Ποίημα Σαν τις νύχτες που μοσχοβολάνε λιβάνι και γιασεμί βγαλμένες από της ψυχής μου τους βυθούς, νύχτες σκοτεινές στου κουρνιαχτού το χρώμα. Σαν την αγάπη που σκιρτά στο θρόισμα των…
Μοντέρνα Ποίηση – Γεννήθηκες για μένα . . . –
Ποίημα Γεννήθηκες για μένα … Για να μάθει ο έρωτας να παραδίνεται στην αγκάλη μου, ν΄ανασαίνει μέσα από τα χείλη μου, να ταξιδεύει μέσα από το κορμί μου, για ν΄αποκτήσει…
Μοντέρνα Ποίηση – Ξ Ε Ρ Ν Α Ω . . . –
Ποίημα Ξερνάω τ΄απομεινάρια της ψυχής σου τα φιλιά, που κρύφτηκαν μέσα στα μαλλιά τα χάδια, που λέρωσαν την καρδιά τους ψίθυρους που μάτωσαν και θόλωσαν τη σκέψη, τη βαθιά. Τίποτα…
Μοντέρνα Ποίηση – Μια κατακόκκινη αμαρτία –
Ποίημα Μια κατακόκκινη αμαρτία… Μια κόρη που φιγουράρει σαν θεά, σαν οπτασία. Μια κόκκινη ανάγωγη ενδυμασία γεμάτη υποσχέσεις, όνειρα και μια απειλή, που οι δειλοί ονόμασαν αμαρτία. Μια αδιάβαστη, άνομη…
Μοντέρνα Ποίηση – Καταραμένη Αγάπη –
Ποίημα Ακόμη θυμάμαι… Ποτέ δε θα ξεχάσω εκείνον τον τελευταίο ψίθυρο… ‘Που πάει η αγάπη η καταραμένη;’ Μετά, με σκυμμένο το κεφάλι, με δεμένο το ζωνάρι… ντυμένος φυγή, πήρες το…
Μοντέρνα Ποίηση – Τρέλα Έρωτα –
Ποίημα Να τον αναζητάς κάθε στιγμή, σε κάθε εικόνα σε κάθε γεύση, σε κάθε ήχο, σε κάθε άγγιγμα. Η ηχώ του ονόματος του να σε ηλεκτρίζει, να παλεύεις να τον…
Μοντέρνα Ποίηση – Ένα Χαμόγελο Ανθισμένο –
Ποίημα Ένα χαμόγελο ζωγραφιά του ονείρου Πώς να κρύψεις την επιθυμία για το άγγιγμα της υπέρβασης; Στα χέρια μου κρατώ την ευτυχία μα και την προδοσία. Φύλλα πεσμένα κάθε φθινόπωρο…
Δεν παρακρατούμε τα δικαιώματα