Μοντέρνα ποίηση – Ζήτα μου να γεννήσω το αύριο –
Ποίημα Ζήτα μου να γεννήσω το αύριο να το κάνω θερμοκοιτίδα για σένα και για μένα. Ένα αύριο χαρισμένο στην τρέλα που μας ενώνει, που διψάει να χορέψει γυμνή πάνω…
Ποίηση – Κόκκινη ζακέτα –
Ποίημα Τα πρωινά της έκανε συντροφιά στον καφέ της. Τις νύχτες άγριος δεσμώτης των σωθικών. Θερμοκρασία πλάνης. Ένας δήμιος εντός της να φυλλομετρά τις εκστάσεις της. Σαρδόνιο χαμόγελο. Η αποκόλληση…
Ποίηση – ΛΥΤΡΩΤΙΚΟ ΤΑΞΙΔΙ –
Ποίημα Μια χαρακιά από άνεμο στο πρόσωπό τους άφηνε τη δροσιά να κυλά αργά στην ψυχή τους. Φυσούσε γλυκά κι ένιωθαν λυτρωτικό το φιλί της ζωής. Ο ουρανός άρχισε να…
Ποίηση – Στο σκαλοπάτι της αναμονής . . . –
Ποίημα Πάλιν στο σπίτι μου γυρνώ, το βρήκα κλειδωμένο, γύρω του τείχη α ψηλά, νάναι περιτριγυρισμένο. Μούδιασε όλο το κορμί, και η ψυχή ραγίζει, το σπίτι που γεννήθηκα, τώρα άλλος…
Ποίηση – Μια πεταλούδα καρφιτσωμένη –
Ποίηση Μια ανάγωγη φιγούρα στον ορίζοντα Τολμηρή, βγαλμένη από καταγώγια που παίρνουν και δίνουν ζωή, ως πληρωμή, ως ενοίκιο, για την ψυχή. Χορεύοντας με σκιάχτρα που ποτέ τους δεν είχαν…
Ποίηση – Γαλάζιο φως –
Ποίημα Όχι καρδούλα μου δε μίκραιναν οι ώρες Μήτε τα φώτα της καρδιάς ξεγύμνωσαν τους δείκτες. Μα να είναι που τόσος καπνός έκρυψε τα πόδια του ήλιου . Είναι που…
Ποίηση – Στίχοι * Οι ανάσες της αγάπης *
Ποίηση - Στίχοι Θα πιω κρασί γουλιά γουλιά κέρασμα έρωτα αθάνατου. Κόμπος με πνίγει σα θηλιά μνήμη ενός έρωτα αμάραντου. Refrain:Οι ανάσες της αγάπης αργοσβήνουν λίγο λίγο. Στης καρδιάς…
Ποίηση – Όνειρο θερινής νυχτός –
Ποίημα Άτια ανεμοπόδαρα επάταγαν την φτέρη εκρύβονταν λαγοί μέσα στα ανθισμένα βάτα Τον ήλιο επροσκύναγε ξυπνώντας τ ´αγριοκαίρι στην άσπρη μάντρα στέκονταν κουρούνα μαυρομάτα. Πάνω στο λόφο μιά ´κκλησιά που…
Ποίηση σε στυλ HAIBUN – Στιγμές του Αυγούστου –
Ποίημα Έπεφταν πάνω μου τα φύλλα, κίτρινα, ξερά, καλοκαίρια. Ύστερα, μαζεύονταν σωρός στην πλατεία. Κανείς δεν τα μάζευε, κανείς δεν λυπόταν για τα κλαδιά που έμεναν γυμνά.. Γυμνά τα χέρια…
Ποίηση – Άγραφα γράμματα –
Ποίημα Αυτά τα άγραφα γραματα λάτρεψα αυτά που ακούν τη μουσική δίχως ήχο που κάθε φεγγάρι κουβαλά τα ματια σου που ένα κλωνάρι βασιλικού γεμίζει μοσχοβολιά απ το άρωμά σου…
- Go to the previous page
- 1
- …
- 29
- 30
- 31
- 32
- 33
- 34
- 35
- …
- 74
- Go to the next page
Δεν παρακρατούμε τα δικαιώματα