Ποίηση – Μην το Πεις. . . –
Ποίημα Μην το πεις... Αυτό που γυρίζει επίμονα στο μυαλό σου και φτάνει στην άκρη της γλώσσας σου μην το πεις, άστο... Οι καιροί είναι δύσκολοι, πονηροί και ύπουλοι δεν…
Ποίηση – Τεθλασμένες και Καμπυλότητες –
Σκέψεις Διάλεγα ευθείες διαδρομές ως συντομότερες Διαπίστωσα την αρμονία της καμπυλότητας στην κοιλιά μιας γυναίκας εγκυμονούσας ελπίδα. Άνθρωποι παρατάσσονται κατά μόνας, προς αποφυγή συνωστισμού περιμένοντας το επίδομα προεξόφλησης σχέσεων τεθλασμένων.…
Ποίηση – Γ υ ρ ι σ μ ό ς –
Ποίημα Σε χρόνια περασμένα κι όμορφες στιγμές Θα 'θελα να γινόταν να γυρνούσα πίσω Να δω ξανά ένα πρόσωπο αγνό με λαμπερό χαμόγελο και παιδική ανέμελη ομορφιά, ζωγραφισμένο Τότε που…
2ο ΣΟΝΕΤΟ ΣΤΗΝ 28η ΟΚΤΩΒΡΙΟΥ
2o ΣΟΝΕΤΟ ΣΤΗΝ 28η ΟΚΤΩΒΡΙΟΥ (*) Ξημέρωμα της εικοστής ογδόης Οκτωβρίου στη Μάνα Ελλάδα θα δοθεί διαταγή δημίου να σκύψει, να παραδοθεί στου Άξονα το φασισμό σε στυγερό κι…
Μοντέρνα ποίηση – Ε ρ α σ τ έ ς –
Μοντέρνα ποίηση * Ποίημα Έναν Ρωμαίο και μια Ιουλιέτα ζωγραφισμένους κατάσαρκα ως πανοπλία, ενάντια σ΄έναν κόσμο σκληρό που αδιαφόρησε με λησμόνησε δεν έχτισε μια ΄θέση΄ για τον έρωτα… Ένα μικρό…
Ποίηση – ΤΑ ΟΡΝΕΑ ΤΗΣ ΑΜΑΡΤΙΑΣ –
Ποίημα Μας περιγελούσε η αμαρτία, ζωσμένη τα άδεια μας ιδανικά. Πολλάκις σφάλματα επαναληπτικά! Λήστευε τον κάθε αισθηματία, ειρωνικά και απαξιωτικά, υπομονετικά και διαχρονικά. Η πονηριά της ήταν τεραστία. Με βαναυσότητα…
Ποίηση – ΤΑ ΧΡΟΝΙΑ ΠΟΥ ΠΕΡΑΣΑΝΕ –
Ποίημα Τα χρόνια που περάσανε αφήσανε ρυτίδες, που γράφτηκαν με αυλακιές σαν τις ρηχές και τις βαθιές τις ψεύτικες ελπίδες. Κι εσύ, σ` ακούω να μου λες, ότι ο χρόνος…
Ποίηση – ΑΝ ΒΡΕΙΣ –
Ποίημα Αν βρεις καιρό να ασχοληθείς λίγο με την καρδιά σου για την αγάπη ρώτα την πώς φεύγει μακριά σου. κάτι θα έχει να σού πει κάτι πού δεν γνωρίζει…
Μοντέρνα ποίηση – Μια νέα Ψυχή –
Μοντέρνα ποίηση * Ποίημα Ένα παγωμένο κορμί Μια ψυχή που μόλις άνοιξε τα μάτια σταμάτησε να υπνοβατεί. Ένα κέρινο ομοίωμα που ξαφνικά φύσηξαν στα χείλη πνοή, χάρισμα η ζωή. Μια…
Η Ψυχή
Νικόλαος Γύζης
Ποιητικό Ζευγάρι – Έχω Ένα Κουτί –
Ποιητικό ζευγάρι * Ποίημα Έχω ένα κουτί, θαμμένο μέσα μου βαθιά. Δεν είναι φανταχτερό, μήτε από πολύτιμο υλικό. Ξύλινο είναι, με σανίδια που μάζεψα σ΄ακτές, φαγωμένα από το αλάτι, στεγνά…
Δεν παρακρατούμε τα δικαιώματα