Ποιητικός Διάλογος – Ένα Όνειρο Δραπέτης & Μάνα Μοναξιά –
Ποιητικό ταίρι * Ποιητικός Διάλογος Έσπασα τα νύχια μου, ξύνοντας τους τοίχους του κλουβιού μου, έλιωσα τις γροθιές μου, χτυπώντας τους, τις νύχτες. Παρακαλούσα πνιχτά να βρω μια ρωγμή, μια…
Μοντέρνα ποίηση – Θα Περιμένω για Πάντα . . . –
Μοντέρνα ποίηση * Ποίημα Πόσο πιο ακριβά θα πληρώσω την ανάσα; Το κόστος επιβίωσης έχει ήδη μαχαιρώσει την επόμενη ζωή. Ένα τυποποιημένο καταφύγιο προσφορά δυο ματωμένων γονιών η ακριβή μου…
Ποίηση – Κοίτα . . . –
Ποίημα Κοίτα, κοίτα το κορίτσι , Στέκεται στο παράθυρο του κόσμου Ο αέρας κουνάει τά ξανθά μαλλιά της. Κοίτα την, Φτερά έχει στους ώμους Ζυγίζει τον άνεμο πριν τα φτερά…
Ποίηση – Μην το Πεις. . . –
Ποίημα Μην το πεις... Αυτό που γυρίζει επίμονα στο μυαλό σου και φτάνει στην άκρη της γλώσσας σου μην το πεις, άστο... Οι καιροί είναι δύσκολοι, πονηροί και ύπουλοι δεν…
Ποίηση – Τεθλασμένες και Καμπυλότητες –
Σκέψεις Διάλεγα ευθείες διαδρομές ως συντομότερες Διαπίστωσα την αρμονία της καμπυλότητας στην κοιλιά μιας γυναίκας εγκυμονούσας ελπίδα. Άνθρωποι παρατάσσονται κατά μόνας, προς αποφυγή συνωστισμού περιμένοντας το επίδομα προεξόφλησης σχέσεων τεθλασμένων.…
Ποίηση – Γ υ ρ ι σ μ ό ς –
Ποίημα Σε χρόνια περασμένα κι όμορφες στιγμές Θα 'θελα να γινόταν να γυρνούσα πίσω Να δω ξανά ένα πρόσωπο αγνό με λαμπερό χαμόγελο και παιδική ανέμελη ομορφιά, ζωγραφισμένο Τότε που…
2ο ΣΟΝΕΤΟ ΣΤΗΝ 28η ΟΚΤΩΒΡΙΟΥ
2o ΣΟΝΕΤΟ ΣΤΗΝ 28η ΟΚΤΩΒΡΙΟΥ (*) Ξημέρωμα της εικοστής ογδόης Οκτωβρίου στη Μάνα Ελλάδα θα δοθεί διαταγή δημίου να σκύψει, να παραδοθεί στου Άξονα το φασισμό σε στυγερό κι…
Μοντέρνα ποίηση – Ε ρ α σ τ έ ς –
Μοντέρνα ποίηση * Ποίημα Έναν Ρωμαίο και μια Ιουλιέτα ζωγραφισμένους κατάσαρκα ως πανοπλία, ενάντια σ΄έναν κόσμο σκληρό που αδιαφόρησε με λησμόνησε δεν έχτισε μια ΄θέση΄ για τον έρωτα… Ένα μικρό…
Ποίηση – ΤΑ ΟΡΝΕΑ ΤΗΣ ΑΜΑΡΤΙΑΣ –
Ποίημα Μας περιγελούσε η αμαρτία, ζωσμένη τα άδεια μας ιδανικά. Πολλάκις σφάλματα επαναληπτικά! Λήστευε τον κάθε αισθηματία, ειρωνικά και απαξιωτικά, υπομονετικά και διαχρονικά. Η πονηριά της ήταν τεραστία. Με βαναυσότητα…
Ποίηση – ΤΑ ΧΡΟΝΙΑ ΠΟΥ ΠΕΡΑΣΑΝΕ –
Ποίημα Τα χρόνια που περάσανε αφήσανε ρυτίδες, που γράφτηκαν με αυλακιές σαν τις ρηχές και τις βαθιές τις ψεύτικες ελπίδες. Κι εσύ, σ` ακούω να μου λες, ότι ο χρόνος…
Δεν παρακρατούμε τα δικαιώματα