Τριλογία ποίησης – Εριφύλη Πουλάκη –

Ποίηση σε τρεις γλώσσες Στο απέραντο πράσινο των ματιών σου Χάνεται ο χρόνος, σωπαίνει το φως· εγώ, ταξιδιώτης στο βλέμμα το δικό σου, μαθαίνω τι θα πει αληθινός ουρανός!!! Στων…

Continue ReadingΤριλογία ποίησης – Εριφύλη Πουλάκη –

Τριλογία Ποίησης – Εριφύλη Πουλάκη –

Ποίηση Ανάμεσα σε δύο ανάσες Ανάμεσα σε δύο σιωπές τ΄όνομά σου ανθίζει, σαν μυστικό που η ψυχή βαθιά της ψιθυρίζει, κι εκεί που ο νους ρωτά «τι είν’ αλήθεια, τι…

Continue ReadingΤριλογία Ποίησης – Εριφύλη Πουλάκη –

Ποίηση – ΤΡΕΝΑ ΠΟΥ ΦΕΥΓΟΥΝ –

Ποίημα Υπάρχουν τρένα που φεύγουν με βιασύνη. Σφυρίζουν σαν να υπόσχονται προορισμό. Μα δεν φτάνουν. Περνούν από σταθμούς μισοσβησμένους, από βλέμματα που περιμένουν ακόμη με ένα εισιτήριο χωρίς ημερομηνία. Κουβαλούν…

Continue ReadingΠοίηση – ΤΡΕΝΑ ΠΟΥ ΦΕΥΓΟΥΝ –

Ποίηση – Ο ΕΑΥΤΟΣ ΜΟΥ –

Ποίημα Χωράω σε μια αίσθηση ματιού. Στα χρώματα του δειλινού και τ' Απριλιού τον ήλιο. Μέσα στις λέξεις τριγυρνώ ανακαλύπτω κόσμους. Ρούχα φοράω φτωχικά μα πλούσια έχω φτιάξει όσα εκείνα…

Continue ReadingΠοίηση – Ο ΕΑΥΤΟΣ ΜΟΥ –

Ποίηση – Το χάρακτρο του Ποιητή –

Ποίημα Το χάρακτρο του ποιητή Στενή φυλακή που φτιάχνεται απ' το μυαλό. Πονάει η ψυχή, κραυγάζει. Κουφή η συνείδηση, ανάπηρη κουρνιάζει σε μια ανήλιαγη βαθιά τρύπα μέσα σε βουνά αδιαφορίας.…

Continue ReadingΠοίηση – Το χάρακτρο του Ποιητή –

Μοντέρνα ποίηση – Φύλακας στα Όνειρα σου –

Μοντέρνα ποίηση * Ποίημα Ατρόμητα τα όνειρα σου. Στην άκρη του γκρεμού Δεμένα στη ζώνη Προστατευμένα Ελάχιστα ταλαιπωρημένα με μια - δυο εκδορές. Ανυπόμονα Κρυφογελάνε ενώ παλεύουν να λύσουν τις…

Continue ReadingΜοντέρνα ποίηση – Φύλακας στα Όνειρα σου –

Ποίηση – ΤΟ ΤΕΛΕΥΤΑΙΟ ΤΡΕΝΟ –

Ποίημα Μικρές μου νύχτες με τα μεγάλα μάτια σας Πώς καταπίνετε έτσι μεμιάς τόσον ουρανό! Σφυρίζει ένα τραίνο Παγωμένη η ανάσα σου, ζωή Κατρακυλούν στα στήθη σου καημοί πυρωμένα λιθάρια…

Continue ReadingΠοίηση – ΤΟ ΤΕΛΕΥΤΑΙΟ ΤΡΕΝΟ –

Ποίημα – Πως μπορεί . . . –

Ποίημα Πως μπορεί μια ζωή να περάσει. Δίχως λάθος να κάνεις ποτέ. Πως μπορεί η χαρά να κεράσει. Και να πιούμε παρέα καφέ Πως μπορεί η λεπίδα να νιώσει. Την…

Continue ReadingΠοίημα – Πως μπορεί . . . –

Μοντέρνα Ποίηση – Οι Αιώνιοι Εραστές της Θλίψης –

Μοντέρνα Ποίηση * Ποίημα Άγνωστο γιατί αγκαλιάζω σφιχτά αυτήν τη θλίψη, φορώντας τη ζεστασιά της ως ρούχο απαραίτητο, επιβίωσης. Γιατί; Δεν είμαι μόνη… όχι! Ξέρω στον μη ορατό ορίζοντα που…

Continue ReadingΜοντέρνα Ποίηση – Οι Αιώνιοι Εραστές της Θλίψης –

Ποίηση – Μνήμη και Συναίσθημα . . . –

Ποίημα Κι εκεί που είπα πως συμβιβάστηκα και με το μέσα μου και με το έξω μου Ανακάλυψα πως... είπα ψέματα... Αφού ακόμα επιμένεις να έρχεσαι απροσκάλεστο σε ώρες και…

Continue ReadingΠοίηση – Μνήμη και Συναίσθημα . . . –