Ποιήματα

Ποίηση – ΣΟΝΕΤΟ ΣΤΗ ΣΙΩΠΗ ΤΟΥΣ –

ΣΟΝΕΤΟ ΣΤΗ ΣΙΩΠΗ ΤΟΥΣ Από την ποιητική μου συλλογή «ΣΤΗ ΖΩΗ ΜΑΣ» ...κι ύστερα ήρθε η σιωπή που πήρε τη συγκίνηση, χαρά κι από τη σκέψη τους έκοψε κάθε κίνηση,…

Continue ReadingΠοίηση – ΣΟΝΕΤΟ ΣΤΗ ΣΙΩΠΗ ΤΟΥΣ –

Ποίηση – Δεν απαρνήθηκες ποτέ –

Ποίημα Δεν απαρνήθηκες ποτέ εσύ με βδελυγμία. Ιδέες που στο σύστημα, φέρνανε τρικυμία. Γι` αυτό και φυλακίστηκες, χρόνους ατόφιους δέκα. Και άφησες σε αναμονή, πανέμορφη γυναίκα. Ρεβιζιονιστή σε έλεγαν, οι…

Continue ReadingΠοίηση – Δεν απαρνήθηκες ποτέ –
Read more about the article Ποίηση – Γεύση πικρή –

Ποίηση – Γεύση πικρή –

Ποίημα Γεύση πικρή στα χείλη μου, έμεινε το φιλί σου. Είναι μικρή η αγάπη σου και πλάνη η ζωή σου. Ο έρωτας είναι ομορφιά, κι εγώ σ΄αυτόν πιστεύω. Είναι αγάπη…

Continue ReadingΠοίηση – Γεύση πικρή –

Ποίηση – Και ας κλαις στα παρασκήνια –

Ποίημα Κρύβεσαι. Μα εγώ σε ξέρω. Ήμουν εκεί. Δύστροπη, ανίερη μοίρα, στο στόμα σε φίλησε. Άτρωτος βαφτίστηκες. Με τον χιτώνα της δύναμης σε τύλιξαν. Δηλητήριο η επιβεβλημένη δύναμη. Ποτισμένος καλά,…

Continue ReadingΠοίηση – Και ας κλαις στα παρασκήνια –

Ποίηση – Μ α ρ ι ο ν έ τ α –

Ποίημα   Μια μαριονέτα ξεχασμένη στο σωρό κάποιων ονείρων που έχουν σβήσει από καιρό. Δεμένη ακόμα με τα αόρατα σχοινιά, που τόσα χρόνια τα κρατούσες σταθερά. Καθώς την έστηνες επάνω…

Continue ReadingΠοίηση – Μ α ρ ι ο ν έ τ α –
Read more about the article Ποίηση – Σ κ ι έ ς –

Ποίηση – Σ κ ι έ ς –

Ποίημα Λένε πως τη νύχτα, στα έρημα καλντερίμια της ζωής, κυκλοφορούν οι σκιές που κρυμμένες κατοικούν εντός μας. Κλέβουν μαύρο από το σκοτάδι, και στους τοίχους σκαρφαλώνουν, ζωγραφίζοντας φιγούρες τρομακτικές…

Continue ReadingΠοίηση – Σ κ ι έ ς –

Γιώργος Τσιβελέκος – Της αμυγδαλιάς – Ποίημα

🌸Της αμυγδαλιάς🌸 Ανάμεσα σε όλες τις άλλες επιθυμίες –ίσως πάνω απ' όλα αυτή–, ήθελε να μοιάσει της αμυγδαλιάς. Να βρίσκεται σε άλλη εποχή, πολύ μακριά από τη λάθος, και να…

Continue ReadingΓιώργος Τσιβελέκος – Της αμυγδαλιάς – Ποίημα

Ποίηση – Έρωτας, το απόλυτο πρέπει –

Ποίημα Βαδίζουμε με τον έρωτα. Εκείνος Θεός, εμείς θνητοί. Δρόμοι κοινοί. Απόλυτο πρέπει με ορίζοντες ανοιχτούς. Οι πόθοι, ενσαρκώνουν το κάλλος κάνουν ανθρώπινα τα ένστικτα. Μια λατρεία που παράγει αδυναμίες,…

Continue ReadingΠοίηση – Έρωτας, το απόλυτο πρέπει –
Read more about the article Ποίηση – Οι Ανατολές μου –

Ποίηση – Οι Ανατολές μου –

Ποίημα Ψυχής ανάταση, πόρτα π’ ανοίγεις, Ανατολή μου. Περιστέρια οι ακτίνες σου, φτεροκοπούν και με γλυκά φιλιά ξεφαντώνουν, ερωτοτροπώντας στο γαλάζιο. Λάθη και αδικαίωτα, νυχτερινά πάθη, εξαγνίζεις και προσδοκίες, άφωνα…

Continue ReadingΠοίηση – Οι Ανατολές μου –