Π Α Ρ Α Π Ο Ν Ο

Καμουφλαρισμένα συναισθήματα, η ζωή μας όλη. Ήταν ανώφελο πια, να κρύβω τα δάκρυά μου, και να βάζω λέξεις στις σιωπές μου, για να μην τρομάζεις. Η παρουσία σου, όριζε τη…

Continue ReadingΠ Α Ρ Α Π Ο Ν Ο

ΠΑΝΣΕΛΗΝΟΣ

Πανσέληνος, μάγισσα κρυφής ιεροτελεστίας σαν χρυσοσκάλιστο μπαλόνι μενταγιόν αμύθητης αξίας με ακατάληπτες Σανσκριτικές καταγραφές αιώνων σε θόλο Θεϊκό. Απόκοσμη μυστηριακή γιορτή και πανδαιμόνιους ήχους τσιγγάνικης μελωδίας σε ξέφρενο παραλήρημα προσφέροντας…

Continue ReadingΠΑΝΣΕΛΗΝΟΣ

~Ας ήταν~

Ας ήταν οι στιγμές μεγαλύτερης διάρκειας Ας μην ήταν τόσο σύντομη η ζωή Γιατί δεν κατάλαβα όσα χρειαζόσουν; Γιατί δεν σε άκουγα όταν προσπαθούσες κάτι να μου πεις; Ψιθυριστά μου…

Continue Reading~Ας ήταν~

ΑΠΕΡΑΝΤΟ ΓΑΛΑΖΙΟ

Μυσταγωγία το απέραντο γαλάζιο. Εκεί που γαληνεύει ο νους. Εκεί που ο μπάτης αφήνει το χάδι του. Εκεί που η αλμύρα δροσίσει τις αισθήσεις. Εκεί που χάνεται η ματιά στο…

Continue ReadingΑΠΕΡΑΝΤΟ ΓΑΛΑΖΙΟ

ΓΑΛΑΖΙΑ ΠΕΛΑΓΑ

Θάλασσα, με τα ωραία νάζια σου, με τον ουρανό συντροφιά. Το φως πίνει απ’ την κούπα σου, λαμπάδες κι αστέρια τα χρυσά σου μαλλιά. Πελαργοί και γλαρόνια στο βαθύ ορίζοντα,…

Continue ReadingΓΑΛΑΖΙΑ ΠΕΛΑΓΑ

Ξ Υ Π Ν Η Σ Α

Ξύπνησα άνοιξα την πόρτα, η μυρωδιά της βροχής τ΄αποτυπώματα της παντού, με άγγιξαν με το ραβδί αγάπης και άνθισε μέσα μου ηρεμία ψυχής ! Μακάρι Παναγιά μου να κρατηθούν οι…

Continue ReadingΞ Υ Π Ν Η Σ Α

ΕΙΝΑΙ ΦΟΡΕΣ

Είναι φορές που σωπαίνεις να ακούσεις το ηλιοβασίλεμα να χορτάσεις ψωμί ουρανού στις κοιλάδες του μπλε διψάς να φιλήσεις το στόμα της βροχής που μεγαλώνει ανθούς Είναι φορές που ακροβατείς…

Continue ReadingΕΙΝΑΙ ΦΟΡΕΣ

ΤΑ ΦΡΙΧΤΑ ΜΑΝΤΑΤΑ

Πατρίδα μου, άγια χώματα, ιερά σπιτάκι μου, που μ΄έχεις μεγαλώσει, φονιάδες, που μας έχουνε σταυρώσει, φριχτά μαντάτα στείλαν! Τρομερά !!! Να φύγουμε! Να πάμε μακριά σ΄άλλη πατρίδα, άλλο αραξοβόλι. Κατάστηθα…

Continue ReadingΤΑ ΦΡΙΧΤΑ ΜΑΝΤΑΤΑ

ΤΟ ΡΩ ΤΟΥ ΕΡΩΤΑ

Το ρω του έρωτα θα κλέψω και θα το βάλω στο ακρωτήρι Το άλφα θα πάρω του αγέρα και αετού φτερά θα φτιάξω. Απ΄των ματιών σου τις λιμνούλες θα μεταλάβω…

Continue ReadingΤΟ ΡΩ ΤΟΥ ΕΡΩΤΑ

ΤΑ ΜΥΣΤΙΚΑ ΤΟΥ ΑΥΓΕΡΙΝΟΥ

Πάλι τα ξημερώματα με μεθυσμένο βήμα μιλάω στον αυγερινό για το δικό μου κρίμα. Του λέω δικά μου μυστικά με τη ντροπή στα μάτια τα σβήνει επάνω εκεί ψηλά δικά…

Continue ReadingΤΑ ΜΥΣΤΙΚΑ ΤΟΥ ΑΥΓΕΡΙΝΟΥ