Μοντέρνα ποίηση – Καθισμένη στα τείχη –
Ποίημα Χτίζοντας τείχη για ν΄απομονωθώ, ν΄αποδείξω στον κόσμο πως υποφέρω και ας ξέρω να κυβερνώ. Προστατευόμενος και προστάτης σε ρόλο διπλό, για σένα τελικά όλα τα μπορώ. Αποδείξεις ενοχής για…
Ποίηση – Η καρδιά –
Ποίημα Τι μανία κι αυτή! Έρχεσαι τις ώρες που κοιμάμαι και μου χαλάς τη χαρά για ότι όμορφο κτίζει ο ύπνος. Πάλι διέκοψες τ΄όνειρο μ´εκείνο το άγγιγμα στον ώμο. Μπαίνεις…
Άρθρο – Θέατρο Σκιών * Πέμπτο μέρος –
Άρθρο ΚΑΜΠΟΤΖΗ Εκεί το θέατρο σκιών έχει μακροχρόνια παράδοση και ονομάζεται «Ρομπάπ Ναγκ Σπεκ Θαμ» που σημαίνει «χορός μεγάλων δερμάτινων φιγούρων». Το θέαμα είναι αρκετά δημοφιλές. Κάθε παράσταση διαρκεί επτά…
Ποίηση – Ψάχνοντας το όραμα –
Ποίημα Ένα απροσδιόριστο αίσθημα, μιά αίσθηση περασμένης ευτυχίας. Νοσταλγία; Μιά κρυφή ματιά στο ταξίδι τού κάποτε; Κλείνω τα μάτια, Από στιγμή σε στιγμή έρχεται βροχή κι όμως ο ήλιος λάμπει.…
Ποίηση – ΑΡΚΕΙ ΝΑ ΜΕ ΚΟΝΤΑ ΣΟΥ –
Ποίημα Ούλα σα πιένουνε καλά, ο τόπος δε με βάζει... Φωθιά ανάφτει μέσα μου απού τσι πετρες βράζει ! Διαλέγω τσι κακοτοπιές, και να ταλαιπωρούμαι.. Θέλω ψηλές βουνοκορφές, στα χαμηλά…
Ποίηση – Ευχαριστώ που υπάρχεις –
Ποίημα Δεν θα΄ρθω είπα μα, ο δρόμος ήταν μονής κατεύθυνσης. Κοιτάζω τον ήλιο, να κλέψω λίγο από την λάμψη του, να πάρουν φως οι φόβοι μου. Κανείς δεν κατάλαβε την…
Ποίηση – Ο ναυτικός πατέρας –
Ποίημα Χίος Νοέμβρης 68 Μπαμπά γλυκέ μου σε φιλώ Σταμάτησα να μπουσουλώ, Θυμάσαι; Μ’ άφησες μωρό! Τώρα αρχίζω να βαδίζω! Το πάτωμα δεν σφουγγαρίζω! Έτσι μου έλεγες μικρό. Τώρα παπούτσια…
Ποίηση – Πεινασμένες γνώσεις –
Ποίημα Πεινασμένες παράτολμες γνώσεις, ντυμένες με ουράνιες κραυγές ανέμων, ντελικάτες απομιμήσεις ηδονών μέσα στο σκοτάδι, περιβάλουν αναπάντεχες υγρές δονήσεις. Απομονωμένες από το σώμα. Στερεωμένες σε σεντόνια βρόμικα. Αφυδατώνετε το βλέμμα…
Μοντέρνα ποίηση – Μια κατακόκκινη θάλασσα –
Ποίημα Τυλιγμένη σε μια θάλασσα προφάσεων και υπεκφυγών Οι φόνοι δίπλα μου αδίσταχτοι και η ψυχή μοιρολογά, για όλα αυτά που θεωρούσε δεδομένα, ηθικά για όλα αυτά που κρύφτηκαν στην…
Ποίηση – Σ Μ Ι Γ Α Μ Ε –
Ποίημα Με φουντωμένα σ΄αγαπώ πυρακτωμένα μάτια κι ανάσες εμφράγματος. Σμίγαμε γυμνοί από ενοχές στης άμμου την αγκαλιά, στο νανούρισμα του φλοίσβου. Εκείνη τη στιγμή ο ουρανός έσκυβε και με τρεμάμενα…
- Go to the previous page
- 1
- …
- 95
- 96
- 97
- 98
- 99
- 100
- 101
- …
- 113
- Go to the next page
Δεν παρακρατούμε τα δικαιώματα