Ποίηση – Δεν απαρνήθηκες ποτέ –

Ποίημα Δεν απαρνήθηκες ποτέ εσύ με βδελυγμία. Ιδέες που στο σύστημα, φέρνανε τρικυμία. Γι` αυτό και φυλακίστηκες, χρόνους ατόφιους δέκα. Και άφησες σε αναμονή, πανέμορφη γυναίκα. Ρεβιζιονιστή σε έλεγαν, οι…

Continue ReadingΠοίηση – Δεν απαρνήθηκες ποτέ –

Ποίηση – Γεύση πικρή –

Ποίημα Γεύση πικρή στα χείλη μου, έμεινε το φιλί σου. Είναι μικρή η αγάπη σου και πλάνη η ζωή σου. Ο έρωτας είναι ομορφιά, κι εγώ σ΄αυτόν πιστεύω. Είναι αγάπη…

Continue ReadingΠοίηση – Γεύση πικρή –

Ποίηση – Και ας κλαις στα παρασκήνια –

Ποίημα Κρύβεσαι. Μα εγώ σε ξέρω. Ήμουν εκεί. Δύστροπη, ανίερη μοίρα, στο στόμα σε φίλησε. Άτρωτος βαφτίστηκες. Με τον χιτώνα της δύναμης σε τύλιξαν. Δηλητήριο η επιβεβλημένη δύναμη. Ποτισμένος καλά,…

Continue ReadingΠοίηση – Και ας κλαις στα παρασκήνια –

Σκέψεις – Ξεπεσμένος Έρωτας –

Σκέψεις Πριν σε γνωρίσω ήμουν νέα, ζωηρή και ακμαία ανάμεσα στις άλλες. Όταν ερωτευτήκαμε με επαινούσες… με ανύψωνες, και τα πέταλα της καρδιάς μου άπλωναν στο σώμα σου αγκαλιάζοντας το.…

Continue ReadingΣκέψεις – Ξεπεσμένος Έρωτας –

Ποίηση – Μ α ρ ι ο ν έ τ α –

Ποίημα   Μια μαριονέτα ξεχασμένη στο σωρό κάποιων ονείρων που έχουν σβήσει από καιρό. Δεμένη ακόμα με τα αόρατα σχοινιά, που τόσα χρόνια τα κρατούσες σταθερά. Καθώς την έστηνες επάνω…

Continue ReadingΠοίηση – Μ α ρ ι ο ν έ τ α –

Ποιητική διάθεση – Π α ρ ά ν ο ι α –

Ποιητική διάθεση * Σκέψεις Όσο κρατάει αυτή η νύχτα, η ψευδαίσθηση, πάρτι κάνει στο μυαλό μου. Και ας είμαι στο μουχλιασμένο κελί μου. Και ας είμαι γδαρμένη από τα ίδια…

Continue ReadingΠοιητική διάθεση – Π α ρ ά ν ο ι α –

Ποίηση – Σ κ ι έ ς –

Ποίημα Λένε πως τη νύχτα, στα έρημα καλντερίμια της ζωής, κυκλοφορούν οι σκιές που κρυμμένες κατοικούν εντός μας. Κλέβουν μαύρο από το σκοτάδι, και στους τοίχους σκαρφαλώνουν, ζωγραφίζοντας φιγούρες τρομακτικές…

Continue ReadingΠοίηση – Σ κ ι έ ς –

Ποίηση – Έρωτας, το απόλυτο πρέπει –

Ποίημα Βαδίζουμε με τον έρωτα. Εκείνος Θεός, εμείς θνητοί. Δρόμοι κοινοί. Απόλυτο πρέπει με ορίζοντες ανοιχτούς. Οι πόθοι, ενσαρκώνουν το κάλλος κάνουν ανθρώπινα τα ένστικτα. Μια λατρεία που παράγει αδυναμίες,…

Continue ReadingΠοίηση – Έρωτας, το απόλυτο πρέπει –

Σκέψεις – ‘ Άυλα * Άχρωμα * Άχρονα ‘ –

Σκέψεις Άσε με να ονειρευτώ! Μη μου χαλάσεις το ταξίδι μου με "δεν" και "πρέπει". Αυτά τα ταξίδια είναι άυλα, άχρονα, άχρωμα, αόριστα. Έχουν μονάχα μυρωδιές και ήχους! Είναι σαν…

Continue ReadingΣκέψεις – ‘ Άυλα * Άχρωμα * Άχρονα ‘ –

Ποίηση – Οι Ανατολές μου –

Ποίημα Ψυχής ανάταση, πόρτα π’ ανοίγεις, Ανατολή μου. Περιστέρια οι ακτίνες σου, φτεροκοπούν και με γλυκά φιλιά ξεφαντώνουν, ερωτοτροπώντας στο γαλάζιο. Λάθη και αδικαίωτα, νυχτερινά πάθη, εξαγνίζεις και προσδοκίες, άφωνα…

Continue ReadingΠοίηση – Οι Ανατολές μου –