Ε Ρ Ω Τ Α Σ – Έρωτας, γυμνός θεός . . . –
Ποίημα Ήταν ήδη αργά παρά τέταρτο , στην δίνη του χρόνου χανόμουν εγώ. Γυμνή η αλήθεια σου όταν με επισκέφτηκες Έρωτα. Και εγώ, που τόσο σε περίμενα, ηθελημένα αφήνομαι στην…
Ποίημα Ήταν ήδη αργά παρά τέταρτο , στην δίνη του χρόνου χανόμουν εγώ. Γυμνή η αλήθεια σου όταν με επισκέφτηκες Έρωτα. Και εγώ, που τόσο σε περίμενα, ηθελημένα αφήνομαι στην…
Ποίημα Το σκοτάδι απλώνει, στης θάλασσας τη σιγαλιά, και το χλωμό φεγγάρι, ψάχνει του έρωτα την αγκαλιά. Σαν σπασμένος καθρέφτης, της φύσης η σκοτεινιά, μέσα από σκοτεινές ρωγμές, γλυκιά απανεμιά.…
Σκέψεις * Ποιητική Διάθεση Το χάλκινο φως, που το φεγγάρι χύνει στη θάλασσα σπάταλα, αφήνει τα ίχνη του - μικρές λαμπερές σταγόνες - στο βελούδο των γιασεμιών, στα φτερά της…
Ποίημα Ανέραστες είναι οι σιωπές αλυσωδένουν τις καρδιές. Μα σαν καρδιά ερωτευτεί ποτέ δεν μένει στην σιωπή. Αγρίμι η ματιά, με κορμί γυμνό καθώς ψάχνει έρωτα ατέρμονο. Σαν τον δει,…
Σκέψεις * Ποιητική διάθεση Αμέτοχες ακόμα και οι ώρες όταν ο έρωτας απουσιάζει! Τίποτε δεν τολμάει να επούλωση την οποία κατάσταση. Μα σαν έρχεται γη και ουρανός γίνονται ένα και…
Ποίημα Στον άνεμο της νύχτας που μετακινεί σκιές και φύλλα είδα το πρόσωπό σου ξανά σαν πληγωμένη πεταλούδα που αιμορραγεί. Έχω στην ψυχή μου τόσο σκοτάδι!!! Μου λείπει να είμαι…
Σ΄ευχαριστώ για την ψευδαίσθηση Στο τώρα που έφτασα κοιτώ τα πόσα έχω κάνει και μιά μορφή στριφογυρνά σε λαμπερό στεφάνι, που όμως δεν κατάλαβε τι έδωσε, τι πήρε άθελα με…
Διήγηση Δε θυμάμαι ούτε τη μέρα, μάλλον τη νύχτα, ούτε τη χρονιά, ούτε τον μήνα. Τόσο πολύ είχα πιει. Ήταν όμως χειμώνας γιατί θυμάμαι να ανασηκώνω το γιακά του παλτό…
Διήγημα Πόση ποίηση χωράει στο μαύρο, πόση μοναξιά σ’ αυτό το δωμάτιο; Είναι το τρίτο τσιγάρο που ανάβω κι όμως ο καπνός εξακολουθεί να γίνεται εκείνη. Στο πρώτο άναμμα…
Ποίημα Γύρω μου άνυδρο το τοπίο. Οι αμμόλοφοι σαλεύουν αλλάζουν σχήμα και μέγεθος σε κάθε φύσημα του Σιμούν. Καυτός ο ήλιος χρυσίζει το δέρμα μου δίνοντας του το χρώμα της…
0 items in your cart (0,00€)