Τριλογία ποίησης – Εριφύλη Πουλάκη –

Ποίηση σε τρεις γλώσσες Στο απέραντο πράσινο των ματιών σου Χάνεται ο χρόνος, σωπαίνει το φως· εγώ, ταξιδιώτης στο βλέμμα το δικό σου, μαθαίνω τι θα πει αληθινός ουρανός!!! Στων…

Continue ReadingΤριλογία ποίησης – Εριφύλη Πουλάκη –

Μοντέρνα ποίηση – Υπενθύμιση Επιβίωσης –

Μοντέρνα ποίηση * Ποίημα Ψίθυροι απόγνωσης νανουρίσουν ζωές αδικημένες. Δήλωση μεταμέλειας για κατακρεουργημένα όνειρα και νιάτα, από χάρτινους έρωτες με δανεικές καρφίτσες… Χιλιοτρυπημένες ψυχές αναζητούν μια θέση στον ήλιο, ενώ…

Continue ReadingΜοντέρνα ποίηση – Υπενθύμιση Επιβίωσης –

Μοντέρνα ποίηση – Συνεχίζω… να Σκάβω –

Μοντέρνα ποίηση * Ποίημα Σκάβω ιδρωμένη το χώμα που φύτεψες την ψυχή σου. Σκάβω ακούραστα Ματώνω τα δάχτυλα λίγες ανάσες πριν σου χάιδευαν με θράσος τα μαλλιά. Λίγες… πολλές… Ποιός…

Continue ReadingΜοντέρνα ποίηση – Συνεχίζω… να Σκάβω –

Μοντέρνα ποίηση – Μέσα στην Ομίχλη –

Μοντέρνα ποίηση * Ποίημα Μέσα στην ομίχλη -που συμμάχησε μαζί μου από οίκτο- βγήκα να σ΄ αποχαιρετήσω. Ν΄ αντικρύσω ακόμη μια φορά αυτόν που όλο το βράδυ πολέμαγε με την…

Continue ReadingΜοντέρνα ποίηση – Μέσα στην Ομίχλη –

Μοντέρνα ποίηση – Ξύλο Γεμάτο Ρόζους –

Μοντέρνα ποίηση * Ποίημα Σε ένα σπίτι ξύλινο, γεμάτο ρόζους από τους κορμούς στον τοίχο, να στάζει ρετσίνι, σαν δάκρυα από γερασμένα μάτια, ζω. Σε ένα σπίτι άδειο, όπως οι…

Continue ReadingΜοντέρνα ποίηση – Ξύλο Γεμάτο Ρόζους –

Μοντέρνα ποίηση – Ατίθαση Δερματοστιξία –

Μοντέρνα ποίηση * Ποίημα Ατίθασες κρυμμένες μέσα σε σκοτεινές σκέψεις, αποφασισμένες να διοικήσουν ποτέ ξανά να διοικηθούν, ορκισμένες να ξεστομίσουν ανάγωγο μυστικό, κατάφεραν όλες τους να γίνουν δερματοστιξία, γελώντας δυνατά……

Continue ReadingΜοντέρνα ποίηση – Ατίθαση Δερματοστιξία –

Ποίηση – Ότι αγγίζει την ψυχή –

Ποίημα Πολλά δέχεται η ψυχή, μέσα της και βαραίνει, στοιβάζονται μέσα βαθειά, χαρά ,πίκρα χορταίνει. Κάνει την διαλογή, βλέπει τι να πετάξει, όσα γουστάρει κι αγαπά, τα βάζει σε μιά…

Continue ReadingΠοίηση – Ότι αγγίζει την ψυχή –

Ποίηση – ΤΡΕΝΑ ΠΟΥ ΦΕΥΓΟΥΝ –

Ποίημα Υπάρχουν τρένα που φεύγουν με βιασύνη. Σφυρίζουν σαν να υπόσχονται προορισμό. Μα δεν φτάνουν. Περνούν από σταθμούς μισοσβησμένους, από βλέμματα που περιμένουν ακόμη με ένα εισιτήριο χωρίς ημερομηνία. Κουβαλούν…

Continue ReadingΠοίηση – ΤΡΕΝΑ ΠΟΥ ΦΕΥΓΟΥΝ –

Ποίηση – Ο ΕΑΥΤΟΣ ΜΟΥ –

Ποίημα Χωράω σε μια αίσθηση ματιού. Στα χρώματα του δειλινού και τ' Απριλιού τον ήλιο. Μέσα στις λέξεις τριγυρνώ ανακαλύπτω κόσμους. Ρούχα φοράω φτωχικά μα πλούσια έχω φτιάξει όσα εκείνα…

Continue ReadingΠοίηση – Ο ΕΑΥΤΟΣ ΜΟΥ –

Ποίηση – Δ Α Μ Ω Ν –

Ποίημα Τον πόνο σου -σα μάλλινο πλεκτό- κατάσαρκα τον φόρεσα. Στην κάθε την πληγή σου, εγώ, να κατοικήσω μπόρεσα. Το πόδι σου το φάσκιωσα στο στραβοπάτημά σου. Το χέρι μου…

Continue ReadingΠοίηση – Δ Α Μ Ω Ν –