Αφήγημα – Ε Λ Ε Ν Η –
Αφήγημα Ελένη Όταν είναι Μάιος και είσαι 19 Μαΐων, νιώθεις σαν νεοσσός, που μεγάλωσε και ετοιμάζεται να πετάξει. Να φύγει από τη φωλιά του και να δει τον κόσμο από…
Αφήγημα Ελένη Όταν είναι Μάιος και είσαι 19 Μαΐων, νιώθεις σαν νεοσσός, που μεγάλωσε και ετοιμάζεται να πετάξει. Να φύγει από τη φωλιά του και να δει τον κόσμο από…
Ποίημα Ο ήλιος υποκλίνεται, τολμά να διεισδύσει, στης θάλασσας τη αγκαλιά, σκύβει να τη φιλήσει. Σμίγοντας τη ζεστασιά, που έχουν οι ηλιαχτίδες, με τη δροσιά της θάλασσας, κάτω από τις…
Ποίημα Θάλασσα εσύ, βράχος εγώ κάθε σου αντάρα, σβήνω.. Και να ξεσπούν απάνω μου τα κύματα σου, αφήνω.... Πέτρα εγώ, νερό εσύ δεν το χα υπολογίσει... Πώς το νερό με…
Ποίημα Στα σκαλοπάτια της ζωής, μπορεί να σκουντουφλήσεις, μα μιά δύναμη ενδότερη, σπρώχνει να προχωρήσεις... Κι αν τύχει στα πατώματα, αυτή σε ρίξει πάλι, σήκω ξανά όσο μπορείς, σκληρή η…
Ποίημα Πυροβολούν τον ουρανό με μαύρο οι συνωμότες μα είναι αδιάλυτο το μπλε Ασυννέφιαστοι βαδίζουν οι ήλιοι στην αχλή τού φθινοπώρου Σέ κίτρινους πάπυρους των καιρών, κολλυβογράμματα στην λήθη ξαποστένουν…
ΣΤΟΝ ΑΠΟΧΩΡΙΣΜΟ Από την ποιητική μου συλλογή "ΕΝ ΣΥΝΤΟΜΙΑ" Έρχεται ο χρόνος μιας στιγμής τέλος μιας κάπου διαμονής ανθρώπους να αποχωριστείς και τόπους, νόμος είν' της ζωής αφού ο καθένας…
Ποίημα Πέρασα πάλι απο εκεί όπου κοιμάσαι κάποιαν νυχτιά μέσα στο κρύο του Χειμώνα μα έχεις χαθεί απο καιρό και δεν θυμάσαι εκεί μετρά ίδια η στιγμή με τον…
ΕΜΕΙΣ ΟΙ ΖΩΝΤΑΝΟΙ... ΚΙ ΑΥΤΟΙ ΟΙ ΠΕΘΑΜΕΝΟΙ Από την ποιητική μου συλλογή "ΕΝ ΣΥΝΤΟΜΙΑ" Περαστικοί όλοι κοιτιώματε ήχους αφουγκραζόμαστε οι ζωντανοί μας λένε ζωντανούς ποιανού και τι χωράει ο νους…
Ποίημα Τα πρωινά της έκανε συντροφιά στον καφέ της. Τις νύχτες άγριος δεσμώτης των σωθικών. Θερμοκρασία πλάνης. Ένας δήμιος εντός της να φυλλομετρά τις εκστάσεις της. Σαρδόνιο χαμόγελο. Η αποκόλληση…
Ποίημα Μια χαρακιά από άνεμο στο πρόσωπό τους άφηνε τη δροσιά να κυλά αργά στην ψυχή τους. Φυσούσε γλυκά κι ένιωθαν λυτρωτικό το φιλί της ζωής. Ο ουρανός άρχισε να…
0 items in your cart (0,00€)