Ποίηση – Με Όλες τις Αισθήσεις . . . –
Ποίημα ΈΧΩ: Μιά θέση στην καρδιά και μια σκέψη στο μυαλό ΘΈΛΩ: Ένα κύμα καλοκαιρινό σε ηλιοκαμένους έρωτες με άρωμα καρύδας και αλμύρα αμμουδιάς Ν' ΑΚΟΎΣΩ: Έναν ήχο καμπάνας που…
Ποίηση – Η Ζωή Μου την Πέφτει. . . –
Ποίημα Η ζωή μου μια ταινία Με σασπένς διαπλοκή και αγωνία. Κι οι επιλογές μου λάθη που δεν θέλησα ο κόσμος σου να μάθει. Τ΄ όνειρο μου ένα μπαλκόνι με…
Ποίηση – Πνοές Χειλιών –
Ποίημα Χαράξαμε της ζωής τα βήματα και φωλιάζει στη σκέψη μια μικρή κλωστή ανάμνησης. Μια χούφτα στιγμές... Πνοές χειλιών. Ψυχής γεννήματα. Ποτισμένη θύελλα στα ξέφτια της λαβωμένης σάρκας. Ωκεανός στεναγμών…
Ποίηση – Ότι αγγίζει την ψυχή –
Ποίημα Πολλά δέχεται η ψυχή, μέσα της και βαραίνει, στοιβάζονται μέσα βαθειά, χαρά ,πίκρα χορταίνει. Κάνει την διαλογή, βλέπει τι να πετάξει, όσα γουστάρει κι αγαπά, τα βάζει σε μιά…
Ποίηση – ΤΡΕΝΑ ΠΟΥ ΦΕΥΓΟΥΝ –
Ποίημα Υπάρχουν τρένα που φεύγουν με βιασύνη. Σφυρίζουν σαν να υπόσχονται προορισμό. Μα δεν φτάνουν. Περνούν από σταθμούς μισοσβησμένους, από βλέμματα που περιμένουν ακόμη με ένα εισιτήριο χωρίς ημερομηνία. Κουβαλούν…
Ποίηση – Ο ΕΑΥΤΟΣ ΜΟΥ –
Ποίημα Χωράω σε μια αίσθηση ματιού. Στα χρώματα του δειλινού και τ' Απριλιού τον ήλιο. Μέσα στις λέξεις τριγυρνώ ανακαλύπτω κόσμους. Ρούχα φοράω φτωχικά μα πλούσια έχω φτιάξει όσα εκείνα…
Ποίηση – Δ Α Μ Ω Ν –
Ποίημα Τον πόνο σου -σα μάλλινο πλεκτό- κατάσαρκα τον φόρεσα. Στην κάθε την πληγή σου, εγώ, να κατοικήσω μπόρεσα. Το πόδι σου το φάσκιωσα στο στραβοπάτημά σου. Το χέρι μου…
Ποίηση – Υπογραφή Γνησιότητας –
Ποίημα Δεν έχει σημασία που δεν κέρδισα κανέναν αγώνα και δεν έλαβα κανένα μετάλλιο γι αυτό Σημασία έχει Ότι πήρα μέρος σε όλους τους αγώνες Κι αν δεν υπήρξα ποτέ…
Ποίηση – Ερωτική ταραχή –
Ποίημα Μου παίρνεις τη ψυχή. Έχεις το τέχνασμα Να εμφανίζεται για λίγο Και το λίγο σου να με ταράζει. Να χάνω τον ύπνο μου Και να φοβάμαι ότι πάλι θα…
Ποίηση – Οι Ποιητές Πεθαίνουν πάντα . . . –
Ποίημα Οι ποιητές πεθαίνουν πάντα στα κλαριά. Μ' ένα ντροπαλό τιτίβισμα δυο μάτια πλατιά σαν ξαστεριά καλοκαιρινή δυο μάτια πολυδιάστατα εξωπραγματικά που ποτέ δεν κλείνουν μέχρι να γίνουν δυο μαύρες…
Δεν παρακρατούμε τα δικαιώματα