Ποίηση – ΧΕΙΜΩΝΑΝΘΟΣ –
Ποίημα Ημισέληνος πόθος φωτός Αν η αγάπη γονατίσει ενώπιον των δύστοκων καιρών πώς θα σωθεί η ανέστια ύπαρξή μας; Λίμνη με λεύκες τριγύρω Διαθλάται ανέξοδα η ομορφιά της ευθυτενούς μοναξιάς…
Ποίηση – Κοίτα . . . –
Ποίημα Κοίτα, κοίτα το κορίτσι , Στέκεται στο παράθυρο του κόσμου Ο αέρας κουνάει τά ξανθά μαλλιά της. Κοίτα την, Φτερά έχει στους ώμους Ζυγίζει τον άνεμο πριν τα φτερά…
Ποίηση – Το Λελέκι –
Ποίημα Αρχαίας τραγωδίας, βελανιδιά που κλαίει. Θυμίαμα Αψίδας, που λόγια ελπίδας λέει. Μοναχικό φεγγάρι, κρασί με συγκινήσεις, θεϊκή αγγέλων χάρη, με άσπιλες συναντήσεις. Χώμα προσκυνητάδων, σε δέντρα ματωμένα. Δάσος των…
Ποίηση – Κ Υ Μ Α Τ Α –
Ποίημα Ποιος βάζει φωτιές σε λιμάνια που στέναζαν Χρόνια λιθάρια ταξίδι στο κύμα με δάκρυα καράβια. Φυγή της πληγής από όνειρα άδεια Ποιος είδε τον ήλιο με κλάμα και λέξεις,…
Ποίηση – IN VITRO –
Ποίημα Το πρόσωπό μου μισό Ο Αχιλλέας θλιμμένος κοιτάζει την φτέρνα του Τα καλώδια του ηλεκτρικού σπάζουν το τοπίο στα δυό Η μέρα βραδύποδη Βαδίζει η μοναξιά μου γυμνή με…
Ποίηση – Τεθλασμένες και Καμπυλότητες –
Σκέψεις Διάλεγα ευθείες διαδρομές ως συντομότερες Διαπίστωσα την αρμονία της καμπυλότητας στην κοιλιά μιας γυναίκας εγκυμονούσας ελπίδα. Άνθρωποι παρατάσσονται κατά μόνας, προς αποφυγή συνωστισμού περιμένοντας το επίδομα προεξόφλησης σχέσεων τεθλασμένων.…
Ποίηση – Γ υ ρ ι σ μ ό ς –
Ποίημα Σε χρόνια περασμένα κι όμορφες στιγμές Θα 'θελα να γινόταν να γυρνούσα πίσω Να δω ξανά ένα πρόσωπο αγνό με λαμπερό χαμόγελο και παιδική ανέμελη ομορφιά, ζωγραφισμένο Τότε που…
2ο ΣΟΝΕΤΟ ΣΤΗΝ 28η ΟΚΤΩΒΡΙΟΥ
2o ΣΟΝΕΤΟ ΣΤΗΝ 28η ΟΚΤΩΒΡΙΟΥ (*) Ξημέρωμα της εικοστής ογδόης Οκτωβρίου στη Μάνα Ελλάδα θα δοθεί διαταγή δημίου να σκύψει, να παραδοθεί στου Άξονα το φασισμό σε στυγερό κι…
Ποίηση – Κυριακάτικα απογεύματα –
Ποίημα Ότι χρειάζεται να πω, το βρίσκω σε λέξεις προκατασκευασμένες Δεν χρησιμοποιώ την απόγνωση, απεχθάνομαι τα δάνεια Διατηρώ απλώς ακέραιη την υπομονή Οι μέρες μου έχουν σταυρωμένα τα χέρια Τις…
Ποίηση – Ε Φ Ι Α Λ Τ Η Σ –
Ποίημα Άσχημοι δαίμονες τρυπάνε το κεφάλι μου, μπαίνουν βαθιά και ροκανίζουν το μυαλό μου. Μαύρα πανιά σφραγίζουνε τα μάτια μου, και δρόμους δύσβατους πατά το λογικό μου. Κλαίω, φωνάζω... θέλω…
Δεν παρακρατούμε τα δικαιώματα