Ποίημα Ξεφτισμένο ξόμπλι φθαρμένης κουρτίνας, κρέμομαι στον γάντζο του χρόνου. Ανοιχτό το παράθυρο της μνήμης, προσκαλεί τις θύμησες εκείνες που το έσκασαν ακολουθώντας το μέλλον. Πολλές φορές αναρωτήθηκα, τί είναι…
Ποίημα Φοβάμαι …για πρώτη φορά … Νιώθω πως όλα είναι παραδομένα ψεύτικα …φτιαχτά. Ποτισμένα μ΄ένα άρωμα υποκριτικής ηδονής που σου ψιθυρίζει … ‘Όλα τα μπορείς’. Όχι …είναι αδύνατο να συμβιβαστώ…
Σκέψεις . . . Άλλες εποχές. Άλλος κόσμος. Άραγε που πήγαν όλοι αυτοί; Τους πήραν αεροπλάνα. Τους πήραν πλοία ουρανοξύστες. Έφυγαν για άλλο πλανήτη. Χάθηκε το φιλότιμο, η καλοσύνη. Ένα…
Σκέψεις . . . Κάθε που ανοίγει ο αέρας το παράθυρο, πετάγεται στο δρόμο κι ένα μου όνειρο, αρπάζει λίγο χρυσαφί του φθινοπώρου και γυαλίζει τα σκονισμένα φύλλα. Γαντζώνεται ευθύς…
Παραμύθι ....για μεγάλα παιδιά ... Η αγάπη ψιθύρισε στο σκοτάδι πως μοναχά μια φίλη από τα παλιά φοβάται κάλεσμα να κάνει …άσπονδη φίλη σκοτεινή …με μάτια κλειστά, χείλη φαρμακερά …και…
Ταραγμένη και αναστατωμένη τρέχω μέσα από τη βροχή. Σκέψεις παντού και διάσπαρτες. Βλέπω να χάνεται το μυαλό μου. Κάτι μου συμβαίνει. Από ποιον τρέχω και γιατί δε γνωρίζω. Καμιά σκιά…
Ποίηση Τζάμια σπασμένα, μια καρδιά πεταμένη σε μία γωνιά Πόσο θόρυβο κάνουν όταν φεύγουν οι άνθρωποι που πίστεψες βαθιά Μαύρο πέπλο σκεπάζει τα μάτια, η σκέψη σου θολή Όλα θα…
Διήγηση Σχηματίζω με τις λέξεις το περίγραμμα του προσώπου σου. Μ΄αρέσει που δε σβήνω ούτε μια, έτσι ολοκληρώνεται η αφήγηση της απουσίας σου. ΦΥΓΑΜΕ . . . ©2023 Δέσποινα Αποστολάκη…
Απρόσμενα ένα βράδυ θα συναντηθούμε με τα ασπρόμαυρα και έγχρωμα όνειρά μας. Αυτόν τον χαμένο χρόνο θα τον πάρουμε στο διπλάσιο πίσω. Οι μέρες με μικρά στίγματα ανέφελης και ατεκμηρίωτης…
Ξανασηκώνω τις λέξεις μου πάλι απ΄την αρχή θα γράψουν σ΄άλλον, για άλλες στιγμές, για άλλα πετάγματα κι αγγίγματα και φιλιά και γέλια δυνατά και παιχνίδια στα κύματα. Τίποτα δε θυμίζει…
0 items in your cart (0,00€)
Δεν παρακρατούμε τα δικαιώματα