Μοντέρνα ποίηση – Ατίθαση Δερματοστιξία –

Μοντέρνα ποίηση * Ποίημα Ατίθασες κρυμμένες μέσα σε σκοτεινές σκέψεις, αποφασισμένες να διοικήσουν ποτέ ξανά να διοικηθούν, ορκισμένες να ξεστομίσουν ανάγωγο μυστικό, κατάφεραν όλες τους να γίνουν δερματοστιξία, γελώντας δυνατά……

Continue ReadingΜοντέρνα ποίηση – Ατίθαση Δερματοστιξία –

Αφήγημα – Η Σιωπή που Έσπασε –

Αφήγημα Η ιστορία άρχισε σαν καθημερινότητα, με πρόσωπα που έμοιαζαν συνηθισμένα και με μια οικογένεια που πίστευε πως αντέχει τα πάντα. Μια μάνα, δυο εγγόνια, μια κόρη, κι ένας άντρας…

Continue ReadingΑφήγημα – Η Σιωπή που Έσπασε –

Σκέψεις – Σαν προσευχή –

Σκέψεις Θεέ της γραφής, φύλαγέ με, από τις λέξεις, που ο όχλος -στη θέα του ξένου αίματος- κραυγάζει στις αρένες. Φύλαγέ με απ’ τη μέθη του αλάθητου. Το δάχτυλο να…

Continue ReadingΣκέψεις – Σαν προσευχή –

Σκέψεις – Σταύρωση… Ιερή Ανάσταση –

Σκέψεις Άγιο Πάσχα! Μεγάλη εβδομάδα των Παθών. Σ' ένα οδοιπορικό προς το Θείο δράμα. Η διαδρομή Του προς την Σταύρωση ... Η κορυφωση της λαμπρότητας Του την Αγία ώρα της…

Continue ReadingΣκέψεις – Σταύρωση… Ιερή Ανάσταση –

Ποίηση – Πνοές Χειλιών –

Ποίημα Χαράξαμε της ζωής τα βήματα και φωλιάζει στη σκέψη μια μικρή κλωστή ανάμνησης. Μια χούφτα στιγμές... Πνοές χειλιών. Ψυχής γεννήματα. Ποτισμένη θύελλα στα ξέφτια της λαβωμένης σάρκας. Ωκεανός στεναγμών…

Continue ReadingΠοίηση – Πνοές Χειλιών –

Ποίηση – Ότι αγγίζει την ψυχή –

Ποίημα Πολλά δέχεται η ψυχή, μέσα της και βαραίνει, στοιβάζονται μέσα βαθειά, χαρά ,πίκρα χορταίνει. Κάνει την διαλογή, βλέπει τι να πετάξει, όσα γουστάρει κι αγαπά, τα βάζει σε μιά…

Continue ReadingΠοίηση – Ότι αγγίζει την ψυχή –

Ποίηση – ΤΡΕΝΑ ΠΟΥ ΦΕΥΓΟΥΝ –

Ποίημα Υπάρχουν τρένα που φεύγουν με βιασύνη. Σφυρίζουν σαν να υπόσχονται προορισμό. Μα δεν φτάνουν. Περνούν από σταθμούς μισοσβησμένους, από βλέμματα που περιμένουν ακόμη με ένα εισιτήριο χωρίς ημερομηνία. Κουβαλούν…

Continue ReadingΠοίηση – ΤΡΕΝΑ ΠΟΥ ΦΕΥΓΟΥΝ –

Μοντέρνα ποίηση – Παρών όσο και… Απών –

Μοντέρνα ποίηση * Ποίημα Για μια στιγμή… όρθια, γυμνή, πόδια βυθισμένα στην οργωμένη γη πατώντας τους σπόρους -που ξεσκέπαστοι κρυώνουν- ενώ γαργαλούν τις πατούσες που έκαψε η λάβα της ζωής.…

Continue ReadingΜοντέρνα ποίηση – Παρών όσο και… Απών –

Ποίηση – Ο ΕΑΥΤΟΣ ΜΟΥ –

Ποίημα Χωράω σε μια αίσθηση ματιού. Στα χρώματα του δειλινού και τ' Απριλιού τον ήλιο. Μέσα στις λέξεις τριγυρνώ ανακαλύπτω κόσμους. Ρούχα φοράω φτωχικά μα πλούσια έχω φτιάξει όσα εκείνα…

Continue ReadingΠοίηση – Ο ΕΑΥΤΟΣ ΜΟΥ –

Ποίηση – Δ Α Μ Ω Ν –

Ποίημα Τον πόνο σου -σα μάλλινο πλεκτό- κατάσαρκα τον φόρεσα. Στην κάθε την πληγή σου, εγώ, να κατοικήσω μπόρεσα. Το πόδι σου το φάσκιωσα στο στραβοπάτημά σου. Το χέρι μου…

Continue ReadingΠοίηση – Δ Α Μ Ω Ν –