Εύθυνος
Στο Πέλαγο της Άγνοιας εκεί να κολυμπάς επιθυμείς. Κι έξω στην ξανθή ακτή να σε περιμένει η Μάνα της Παρηγοριάς. Δεν είν’ κακό, εξάλλου τι πιο αγνό και όμορφο από…
Στο Πέλαγο της Άγνοιας εκεί να κολυμπάς επιθυμείς. Κι έξω στην ξανθή ακτή να σε περιμένει η Μάνα της Παρηγοριάς. Δεν είν’ κακό, εξάλλου τι πιο αγνό και όμορφο από…
Ποίημα Μεθάω με τον έρωτα. Πίνω στην πηγή του αθάνατο νερό. Ξεπλένω τα όνειρα μεθάω, με την σκέψη, στις "βαθιές" μοναχικές στιγμές. Και δεν αλλάζουν οι χαρές, τα χρώματα, ορίζοντες…
Ποίημα Νωπά τα χώματα, νωπά. Από δάκρυα; Από αίμα; Από ψιχάλες φθινοπωρινής βροχής; Από τις σκιές που σπάνε και ρέουν δηλητήριο; Από τις στοιχειωμένες μοναξιές που θολώνουν τα τζάμια; Από…
Ποίημα Χαμηλωμένο βλέμμα συναντώ κάθε φορά που μες το διάβα μου σε βρίσκω, ήταν η αγάπη ρίσκο, κι εμείς που χάσαμε κι οι δυό, όπως οι άγνωστοι θα πορευόμαστε στου…
Ποίημα Ένας κήπος η ψυχή μου που παραμέλησα δεν... κατάλαβα πως το έκανα όμως δεν το θέλησα!! Δε φρόντισα να διώξω παράσιτα... ζιζάνια να σκαλίσω το χώμα σπόρους να ρίξω…
Ένα ανοιξιάτικο ποίημα έξι χαϊκού Φεβρουάριος. Αλκυονίδες μέρες. Τελετή γάμου. Ντύνονται μ' άνθη λευκά της αμυγδαλιάς τα ξερά κλαδιά – παρανυφάκια στης εκκλησιάς τον κήπο τον λουλουδάτο. Φορά στα μαλλιά…
Ποίημα Τα αυτιά μου βουίζουν εδώ και μέρες. Είναι σαν να πάγωσε ο χρόνος θαρρείς; Κι απλά ακούω τον ενοχλητικό θόρυβο. Πόσο έμεινα εδώ; Δύο μέρες, τρεις μέρες ή μια…
Ποίημα Μας κρύψαν τον ήλιο τα σύννεφα ενός ξένου ουρανού και αγουροξυπνημένοι εμείς λέγαμε, πού θα πάει, θα βρέξει. Θα πρασινίσουν οι ελπίδες στα καψαλισμένα λιβάδια της σκλαβιάς, θα ξεπλυθεί…
Ποίημα Τι τα΄θελες τα λείψανα ψυχή μου στέγνωσαν οι αισθήσεις σε σκεύη ηδονής και πρόχειρα γιατάκια Αντικριστές σκιές σε κύκλωσαν Κι αλυσοδένουν όνειρα. Και πως να φθάσεις στο χαγιάτι ν΄αγναντέψεις…
Ποίημα Στους στίχους κάποιας μουσικής αποκοιμάσαι. Στα κύτταρα σου ταξιδεύει Ο σκοπός. Ποια είναι η αιτία που υποφέρεις Δεν θυμάσαι. Και δεν λυπάσαι που σταμάτησε Ο τροχός. Δεν είναι η…
0 items in your cart (0,00€)